ตอนที่ 7:X

ตอนที่ 7:X

“อะไรฟะชิโด…” ฉันเห็นรีลทำหน้าเซ็ง ราวกับถูกขัดจังหวะอย่างแรง

“พวกนายเข้าไปเช็คเรทติ้งใน Helios บ้างนะ สุดยอดอะ พวกนายดังแล้ว ยอดวิวเกิน 3 แสนแล้วนะคลิปแรกโพสต์ไปสองวันเอง เดี๋ยวปล่อย MV ไปคงจะดังยิ่งกว่านี้ นายจะเป็นดาวของจริงกันแล้ว” (เพิ่มเติม…)

ตอนที่  6:talking star

ตอนที่ 6:talking star

ไกอาและรีลไม่รู้ว่ารูปของตัวเองถูกโพสต์และแคมเปญจ์ของชิโดและปริซึม กระจายไปทั่วทำให้มีคนสมัครเข้ากลุ่มจำนวนมาก พวกเขายังใช้ชีวิตตามปกติ จนอาจารย์เซียลเห็นใน Helios จึงมาถามชิโด

“ชิโด รูปนี่มันอะไร”

“อ๋อ มันเป็นแผนการตลาดของพวกเราครับ ได้ผลสุดๆ”

“เธอนี่ไม่เบาเลยนะ แต่ระวังเพื่อนเดือดร้อนนะ แล้วเพื่อนเธอรู้หรือยัง”

“ไม่รู้ครับ อย่าให้เขารู้ดีกว่า”

“จะดีเหรอชิโด ครูว่าเธอคิดดีๆนะ เธอกำลังละเมิดความเป็นส่วนตัวของเพื่อนเธออยู่นะ”

“ผมคิดว่าจะเป็นผลดีต่อพวกเขาครับครูเซียล เพราะเขากำลังจะทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมนั่นก็คือรณรงค์โดยการเป็นพรีเซนเตอร์รณรงค์ให้กับกลุ่มเฝ้าระวังอันตรายให้กับผู้หญิงของพวกเรา ซึ่งจะส่งผลต่อวงกว้างในทางที่ดีมากกว่า และผมเชื่อมั่นว่าเขาทั้งสองเข้มแข็งพอ”

“รีลหนะครูรู้ แต่ไกอาหนะสิ ครูเป็นห่วง พวกเธอจะทำยังไงถ้าเรื่องนี้มันบานปลาย”อาจารย์เซียลย้ำคำ

“ผมจะเป็นคนแก้ไขปัญหาทั้งหมดเองครับอาจารย์เซียล”ชิโดก้มหัว

มาถึงทีมไกอาและรีลบ้าง พวกเขากำลังวางแผนกันเพื่อที่จะทำอะไรสักอย่างขายในวันเทศกาล

“คุณหมายความว่าไงครับไอที่บอกว่า (A)I am galaxia” รีลถามฉัน

“เราจะทำอนิเมชันเรื่องกาแล็กซีกันไงคะ คุณอนิเมทเป็นไหม”ฉันถามกลับ

“เป็นครับ ดิสเปคตรา ทำได้หมด แล้วเรื่องราวมันจะเป็นยังไงครับ”

“ฉันไม่รู้ค่ะ ฉันไม่เก่งในการเริ่มต้นก่อน”ฉันพูดแล้วเอานิ้วพันผม

“ผมเริ่มให้ รักคือกาแล็คเซีย ฉันคือกาแล็คเซีย แปลว่าแกแล็กเซียรักเราเลยทำให้เกิดกาแล็กซี่ ผมว่าคนไม่น่าจะอินนะ กาแล็คซีไกลตัวเกินไป เอาเป็น ‘AI’ AM  G AI A ดีกว่า  ไกอารักฉัน ฉันรักไกอา แล้วแทนที่จะทำอนิเมชัน ผมว่าทำหนังไปเลยดีกว่าครับ เพราะอนิเมทนั้นถึงจะทำได้แต่ใช้เวลานานพอสมควร และทำให้ดียาก ผมกลัวจะไม่ทันงานเทศกาล และไม่สอดคล้องกับกลุ่มเป้าหมายที่เราจะขาย”

“แล้วคุณจะขายอะไร เสื้อยืดเหรอ”ฉันผู้ไม่มีหัวด้านการค้าถามเขา

“ถ้าหนังนั้นฮิต เราจะทำอะไรออกมาขายก็ได้ ผมจะทำคลิปเป็นซีรีย์ลง Helios 4 ตอน อาทิตย์ละสองตอน ปล่อยคลิปสุดท้าย ตอนวันสุดท้ายก่อนวันงาน สรุปคือผมกับคุณเราเล่นซีรีย์กัน”

“ไม่นะ ฉันอายกล้อง”ฉันเปรย

“คุณต้องเล่น ไม่งั้น…ผมจะกดลบเพื่อนใน Helios แล้วโพสต์สถานะ แล้วคนก็จะซุบซิบนินทาคุณ คุณไม่ชอบใช่ไหมหละ”

อีตาเจ้าเล่ห์นี่ ฉันไม่รู้แล้วว่าเขาเป็นตัวอะไร หมาป่า สิงโต ลูกเสือ

“แล้วใครเป็นคนถ่ายคะ”ฉันถามเขา เพราะไม่แน่ใจ ว่าเราต้องตั้งกล้องเล่นกันเองไหม ไม่อย่างนั้นมุมกล้องมันก็จะไม่ได้

“สองคนนั้นคงไม่ว่างมาถ่ายคลิปให้เราหรอก คงต้องรบกวนครูเซียลมั้ง….”

“เอาเป็นเราต้องคิดธีมก่อน ธีมก็คือ ถ้าดาวเป็นคนแล้วคุยกันหละ คุณเป็นไกอา ผมเป็นพระจันทร์ที่โคจรรอบไกอา ส่วนคอนเซปต์คือ พระจันทร์และไกอาต่างหลงรักกันแต่เพราะวงโคจรเลยคุยกันไม่ได้”

“แต่คุณไม่ใช่พระจันทร์นี่ ชื่อคุณมีคำว่า sol คุณเป็นพระอาทิตย์ และหนังรักต่างหลงรักกันนั่นก็เชยมาก”

“งั้นเอาเป็นพระอาทิตย์คุยกับไกอาดีกว่า”รีลเสนอ

“คุยว่าไงคะ”ฉันแค่คิดว่าน่าสนุกดีไอเดียเขา แต่ฉันก็อายกล้องอยู่ดี

“…..ไอทำไมผมถึงโคจรรอบคุณไม่ได้” รีลเริ่มก่อน

“เพราะพระอาทิตย์ใหญ่กว่าดาวไกอาไงคะ ไอถึงต้องโคจรรอบคุณแทน” ฉันเริ่มด้น

“ผมอยากเป็นดวงอาทิตย์ที่เล็กกว่านี้ครับไอ ผมจะได้อยู่ใกล้ๆคุณเหมือนพระจันทร์” เขาทำหน้าอินมากๆเขาหน้าเหมือนจะร้องไห้จริงๆ

“ไม่ได้หรอกค่ะ คุณนั้นยิ่งใหญ่ ถ้าคุณดวงเล็กกว่านี้แสงคุณก็ส่องมาไม่ถึงฉัน ดวงดาวฉันก็ตาย ส่องไม่ถึงดาวดวงอื่นๆ ฉันได้รับไออุ่นจากคุณทุกวัน”

“คุณกำเนิดมาจากอะไร”

“ความรักค่ะ”

“เหมือนผมหรือเปล่า”

“เหมือนคุณแหละค่ะ”

“พวกเราเกิดจากความรักของแม่เรา Galaxia กาแล็กซี่นี้ดังนั้น AI am so real ความรักมีจริง ดาวมีจริง ไอมีจริง”

“ไอ…!!!คุณทำได้นี่” รีลกำลังจะจบ แต่ฉันคิดว่ามันสนุกมากจนหยุดไม่ได้

“ได้สิคะเพราะฉันมีโซล”

“เพราะคุณมีผมเหรอ”รีลโซลคีนทำสีหน้าสนุก

“ใช่ค่ะ Real sol รีลโซล,Real soul รีลโซล พระอาทิตย์ทีแท้จริง จิตวิญญาณที่แท้จริง  ฉันถึงโคจรรอบคุณไงคะ”

“ทำไมคุณไม่โคจรเข้ามาใกล้ผมกว่านี้อีกนิด….”

“ถ้าฉันเข้าใกล้คุณฉันก็ชนคุณดาวไกอาก็แตกสลาย และคุณก็มีแผลไงคะ ถ้าคุณล้อเล่นกับไอ ไอจะล้อเล่นกับคุณ”

“แล้วถ้าผมมีแผลแล้วผมเกลียดคุณตลอดไปหละไอ”

“ฉันจะรักคุณตลอดไป เพราะ AI’m U ความรักคือคุณ ฉันคือคุณ,My Sol พระอาทิตย์ของฉัน,My Soul จิตวิญญาณของฉัน”

“AI am U(niverse)ความรักคือคุณ ผมคือคุณ ความรักคือจักรวาลของเรา”

“แปะๆๆๆๆๆพวกเธอแสดงกันเหมือนจริงมาก”ฉันตกใจ สะดุ้งโหยง เสียงตบมือของชิโดและปริซึม พวกเขาถ่ายคลิปเก็บไว้แล้ว ฉันอยากจะร้องไห้

“ฉันจะเอาเนื้อที่พวกเธอแต่งไปทำ MV แล้วเรามาช่วยกันทำอนิเมชันเปิดกัน น่ารักๆเป็น MV  ชื่อดาวคุยกัน”

วันนี้รีลโซลคีนต้องมาสอนฉันวาดรูป เรากำลังกลับจากการถ่ายคลิป

อะ ไอ…….คุณพูดจริงหรือเปล่า?เขากระอึกกระอัก

“เรื่องอะไรคะรีล”

“ที่บอกว่าจะรักผมตลอดไปตอนเราเล่นดาวคุยกัน”

“คุณจริงจังกับการละเล่นด้วยเหรอคะ มันคือการแสดงนะ”จริงๆคือฉันเขินก็เลยตอบไปแบบนั้น

“มันเป็นแค่การแสดงงั้นเหรอ” เขาทำหน้าซีเรียส

“ค่ะ สำหรับฉันอารมณ์มันพาไปจริงๆ ตอนเด็กๆฉันชอบการแสดงมากเลยนะ เคยอยู่ชมรมการแสดงด้วย”

ส่วนรีลไม่พูดอะไร เขาเดินนำฉันไปเงียบๆ พอใกล้จะถึง อิควินอกซ์เข้ามาสิงในตัวฉัน แล้วเขาก็พาตัวฉันวิ่งไปกอดข้างหลังรีลโซลคีน รีลพูดอย่างเย็นชาว่า

“ไอ ถ้าคุณล้อเล่นกับความรัก ความรักจะล้อเล่นกับคุณนะครับ คุณพูดเองนี่”

“เกีย ได้โปรด ช่วย ไกอา ด้วย”อิควินอกซ์พูดในร่างฉัน

“หา….อะไรนะครับ”เขาหันมาทางฉันอย่างเร็ว ทำหน้าเสีย

“มีเวลาอีก 300 วัน ไกอาอาจจะถูกฆ่าโดยทอรัส…”อิควินอกซ์พูดต่อ

รีลหันหน้ามาแล้วดึงตัวฉันเข้าไปกอด แล้วลูบหัวฉันเหมือนลูกแมว หน้าเขายังซีเรียสอยู่

“ไอ…..ผมจะปกป้องคุณเอง”

แต่เมื่อกี้เขาบอกว่าความรัก แล้วเขายังกอดฉันด้วย ไม่น่าเชื่อ เขารักฉันเหรอ เขากลัวความสัมพันธ์ขึ้นสมองเลยไม่ใช่เหรอ ฉันเลยรวบรวมความกล้าถามออกไป

“คุณคิดยังไงกับฉัน”

“คุณวาดรูปเก่ง”

“ในฐานะบุคคลคนๆหนึ่ง”

“เพื่อนครับ”

“แล้วทำไมคุณถึงถามฉันเรื่องตอนทีเราเล่นดาวคุยกันหละ ว่าฉันรักคุณตลอดไป ฉันพูดจริงหรือเปล่า”

“เพราะว่าผมเชื่อว่าคุณคือเพื่อนที่ดีที่สุดของผมคนหนึ่ง คุณเป็นเพื่อนในจินตนาการ ในความฝันของผม มาตลอดแล้วคุณหละ ถ้าคุณไม่แคร์จริงๆว่าผมจะรู้สึกยังไง ทำไมถึงถาม”

“เพราะ ….เอ่อ….เพราะเราอยู่ทีมเดียวกันไงทีม R.E.A.L”

“คุณจะลงแข่งกับผมเหรอ”

“ไม่ แค่ทีมเดียวกันตอนช่วงพักการเรียนนี่ไงคะ”ฉันยังกลัวตายอยู่นะ

“…..”รีลโซลคีนเงียบ

ซักพักครูเซียลวิ่งหอบแฮ่กๆมา

“ไกอา แย่แล้ว……พ่อของหนูล้มป่วย จากการไปปฏิบัติหน้าที่เก็บกากอาวุธ อาการหนักมาก”

ฉันตื่นตระหนก

“ทำไงดีคะครู”

“ถ้าหนูลงแข่งแล้วได้รางวัล หรือหาเงินได้มากพอก็จะช่วยพ่อหนูได้”

“มันต้องใช้เงินเท่าไรคะ ครูเซียล”

“1,000,000 บีล จ้ะ “ บีลเป็นหน่วยเงินหน่วยใหม่ของเรา 1 บีล = 100 USdollar ต้องใช้เงินถึงขนาดนั้นฉันจะไปเอาที่ไหน เมื่อครูพูดเสร็จ ครูก็รีบไป บอกว่า…

“เดี๋ยวครูจะไปเยี่ยมพ่อเธอ พวกเธออยู่นี่ ทำกิจกรรมฟรีสไตล์ตามสบายนะ”

“ถ้าคุณลงแข่งกับผมนะไกอา ผมจะออกที่เหลือให้ และยกเงินรางวัลให้หมด” รีลโซลคีน กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ เขาเลิกเรียกฉันว่าไอแล้ว….ฉันขอถอนคำพูดที่เรียกเขาว่าอีตาบ้านรวย หรือคำเสียดสีทำนองนั้นออกไปจากพจนานุกรม เขาเป็นผู้มีพระคุณต่อฉันจริงๆ ตอนนี้ฉันห่วงพ่อมาก แต่ฉันก็แคร์ความรู้สึกของรีลเช่นกันเลยพยายามทำให้เขายิ้มเหมือนเคย ช่วยไม่ได้ฉันกลัวตายจริงๆที่ผ่านมา แต่ถ้าต้องทำเพื่อพ่อฉันคิดว่าฉันต้องทำให้ได้ แต่ยิ่งมีรีลเป็นทีมแล้วฉันต้องมั่นใจในตัวเขาและตัวเองมากกว่านี้

“โซล…..” ฉันเรียกเขาด้วยชื่อกลาง

“ครับ”เขาหันมา สีหน้าแปลกใจ

“ฉันเรียกคุณว่า โซลูน ได้ไหม “

“ทำไมครับ”เขาตอบห้วนมาก

“คุณบอกว่าคุณอยากเป็นพระจันทร์ จะได้ใกล้ ไกอามากกว่านี้ Sol แปลว่าพระอาทิตย์ Lune แปลว่า พระจันทร์ Soluna คือ พระอาทิตย์และพระจันทร์ ฉันเลยเรียกคุณสั้นๆว่าโซลูน คือพระจันทร์และพระอาทิตย์”

เขายิ้มแบบเศร้าๆ “แต่ถ้าพระอาทิตย์เข้าใกล้ไกอามากไป ไกอาจะกระแทกพระอาทิตย์ ทำให้พระอาทิตย์เป็นแผลอุกกาบาต”

“ไกอาไม่ทำร้ายพระอาทิตย์หรอก……..”

“ทำไมครับ”เขายังคงตอบห้วน ดูเหมือนโกรธ

‘AI am Solune ความรักของไกอาคือพระจันทร์กับพระอาทิตย์ไงคะ ไกอาเคยเป็นดาวดวงเดียวกันกับพระจันทร์และพระอาทิตย์ แต่ด้วยอะไรบางอย่างทำให้เราต้องแยกจากกัน’

เขากลับมาเบิกบานอีกครั้ง เขาเอามือมาโอบไหล่ฉัน ณ.ตอนนั้นไหล่ฉันเหมือนมีไฟฟ้าช็อตเบาๆฉันไม่รู้ว่าเกิดจากอะไร มันเปรี๊ยะ เหมือนโดนไฟดูด แล้วเขาก็บอกว่า…”ไอ…..ผม…….”เขาดูเหมือนจะพูดอะไร แต่…..

“โอวววว สุดยอดเลยพวกนาย หยั่งกะไม่ใช่การแสดง ฉันหละขนลุกจริงๆ คลิปที่ 2 ดาวเดียวกัน ชิโดโผล่หน้าเนิร์ดๆมาพร้อมถ่ายคลิปเมื่อกี้ไว้ด้วย

“นายมาตั้งแต่เมื่อไรหนะ เจ้าบ้า ถ่ายซะเนียนเลยนะ”รีลกลับมาร่าเริงแล้วไล่ถีบชิโดใหญ่

ฉันหันไปถามเขา”รีลเมื่อกี้คุณจะพูดอะไรเหรอคะ…”

“อะ..อ่อ ผมจะบอกว่า โซลูนมันยาวไป เรียกผมสั้นๆพยางค์ว่า รีล,โซล,ลูน ผมไม่ชอบชื่อคีนครับ แต่ถ้าให้ดีที่สุดล่ะก็ เรียกลูนดีกว่า เพราะโซลหนะ เก็บไว้ให้แม่ผมเรียกคนเดียวครับ”ดูท่าทางเขารักแม่มาก

“ทำไมคะ”

“ถ้าผมตาย ผมอยากเป็นพระจันทร์ครับ ผมอยากอยู่ใกล้ๆดาวไกอา โคจรรอบดาวไกอาตลอดไป เป็นพระอาทิตย์น่าเบื่อจะตาย อยู่โดดเดี่ยว ต้องยิ้มแย้มแจ่มใส ดูมีพลังตลอดเวลาจริงๆผมชอบดูดาวยามค่ำคืน ชอบอยู่สงบๆบ้าง ผมชอบชื่อ ลูน นะ เพราะดีครับ แต่ขอใช้กับคุณคนเดียวแล้วกันนะไอ ขอบคุณนะครับที่ตั้งชื่อให้ผม เลดี้”

“ฉันจะลงแข่งกับคุณค่ะ ลูน”

รีลโซลคีนยิ้ม คราวนี้เขายิ้มแบบสงบ ไม่ใช่แบบพระอาทิตย์ส่องสว่างเหมือนก่อน

“ถ้าโคจรรอบดาวไกอา ความรักนายก็ไม่สมหวังหนะสิ เพราะว่านายรักดาวไกอาใช่ไหม ทำไมอยากเป็นพระจันทร์หละ พระจันทร์หนะได้แต่โคจรรอบดาวไกอานะ”ชิโดถาม

“สำหรับผม การได้มองคนที่เรารักจากไกลๆตลอดเวลานั่นก็เพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นจะต้องมากกว่านี้ก็ได้ เพราะถ้ามากกว่านี้ไม่เขาก็ผมอาจจะเจ็บได้ ถ้ารักดอกไม้ก็อย่าเด็ดดอกไม้ ไม่อย่างนั้นดอกไม้จะเหี่ยว”

“ทำไมถึงเจ็บคะ” ฉันยังคงถามคำถามต่อไป

“เพราะผมเกิดมาเพื่อเป็นพระอาทิตย์ ไม่ใช่พระจันทร์ เข้าใกล้มากก็ไหม้” รอยยิ้มสุดใสมั่นใจของรีลโซลคีนกลับคืนมา

เรากำลังอยู่กันที่ห้องโถงในหอพักในพืเศษ

“ฉันแต่งเพลงดาวคุยกันมาแล้วส่วน R.คือรีลร้อง ส่วน G.คือไกอาร้องนะ” ปริซึมบอก

เพลงดาวคุยกัน

R.ไกอาโซลรักคุณอยากโคจรรอบคุณ

G.คุณช่างยิ่งใหญ่ไกลเหนือใคร

คุณเป็นอาทิตย์ ใกล้ชิดก็ตาย

พระอาทิตย์ดวงใหญ่ ไกอาเลยห่าง

R.ผมอยากดวงเล็กกว่านี้ แค่มีแสงพอส่องทาง

ส่องสว่างให้บ้าง ไปตามหาคุณ

G.Real Sol,Real Soul ฉันโคจรรอบคุณ

R.งั้นเข้ามาใกล้ผมอีกนิด

G.ใกล้ชิดคุณดาวฉันแตกสลายกลายเป็นธุลี

ทิ้งแผลให้คุณเจ็บเหน็บเป็นปี

R.ถ้าผมนี้จะเกลียดคุณตลอดไปหละไกอา

ฉันไม่ว่าแต่จะรักคุณตลอดไป I am U

“ใครจะเป็นคนแต่งทำนอง”ชิโดถาม

“ชิโด นายไงฟะ”รีลบอกพร้อมกับโบ้ยไปให้ชิโด

“แล้วนายทำไรวะรีล”ชิโดถาม

“ฉันเล่นเดี่ยวไวโอลิน”รีลตอบพร้อมรอยยิ้มมั่นใจของเขาเช่นเคย

“ฉันเล่นเปียโนเอง”ปริซึมบอก

“แล้วไอ….เอ่อ ฉันหมายถึงไกอาน่ะ”รีลถามว่าฉ้นจะทำอะไร

“ฮ่าๆนายจะเรียกไอก็ได้ป่านนี้เค้ารู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองแล้วเฟ้ย! เจ้าบ้า”ชิโดแซว

“พวกนายเอาคลิปไปโพสต์แล้วเหรอ”รีลถามชิโดกับปริซึม

“ก็ใช่หนะสิ จะเหลือเหรอ ขืนรออารมณ์ติสท์นาย ตายพอดี พวกนายดังสนั่น Helios แทบแตก ถึงกับมีแฟนฟิค แฟนอาร์ทออกมาด้วยนะ อ้อไม่ต้องห่วง ไกอาเป็นคนตัดต่อ MV งานหนักกว่าพวกนายอีก” ชิโดตอบ

“งั้นพวกเราก็เหลืออีกคลิปนึงใช่มะ”ปริซึมย้ำ

“เล่นเรื่องอะไรดี”ชิโดยังคิดไม่ออกหรอกเขาไม่มีหัวด้านครีเอท ปริซึมแอบมาบอกฉัน

“ฉันว่ามังกรขาว มังกรดำดีกว่า….หยินหยาง เป็นมังกรที่อาศัยอยู่ในโลกที่มีกระจกกั้นอยู่ มังกรดำเกลียดโลกทั้งใบ แต่รักมังกรขาวตัวเดียว ส่วนมังกรขาวรักโลกทั้งใบเกลียดมังกรดำตัวเดียว”

“พวกนายแสดงอีกไหม” หา !!ต้องแสดงอีกเหรอ

“เอาสิ เริ่มเลย นายถ่ายได้ พวกฉันเล่นสด” อีตารีลก็บ้าไปกับเขาด้วย

“ใครเป็นมังกรขาวคะ” ฉันถาม เพราะอยากเป็นมังกรดำดูบ้าง

“ก็คุณไง ผมเป็นมังกรดำ” รีลตอบ

“ฉันว่าเนื้อเรื่องมันน่าจะเปลี่ยนให้ดรามากว่านี้นะ”จริงๆฉันเริ่มมีความกล้าที่จะเสนอ ตั้งแต่รู้จักรีลฉันก็เปลี่ยนไปนิดๆ

“สมมติมังกรขาวรักมังกรดำ มังกรดำรักมังกรขาว ทั้งสองเคยเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่แตกกันเพราะมังกรดำถูกมังกรขาวทำร้าย”ฉันอธิบาย

“ทำไมมังกรขาวที่ดูเหมือนจะดี ต้องทำร้ายมังกรดำด้วยครับ”รีลดูจะสงสัย

“เพราะเธอคิดว่าเธออยากจะให้กลับมารวมกันเป็นคนเดิม”ฉันคิดว่ามันโรแมนติคกว่าในแบบนี้

“โห เนื้อเรื่องใช้ได้เลย งั้นเริ่มเลยมะ สดๆนี่แหละดี ด้นเลย เอารีล ไกอา พร้อมนะ”ชิโดถาม

“พร้อม”พวกเราสองคนตอบ

“1,2,3”ปริซึมนับ

“ไอทำไมคุณถึงทำร้ายผม”

“เพราะมันเป็นวิธีเดียวที่โซลจะมีความสุขโซลจะได้รับการปลดปล่อย”

“ผมจะมีความสุขได้ยังไงในเมื่อคุณสร้างบาดแผลลึกให้แก่ใจผม”

“เพราะมันเป็นวิธีเดียวที่เราจะเป็นหนึ่งเดียวกัน”

“ทำไมเราถึงใช้ชีวิตแบบมังกรตัวอื่นๆไม่ได้ มีลูกมีหลาน”

“เพราะพวกเราคือดาวโคโรน็อกซ์ไง เมื่อไอกับโซลรวมกันจะกลายเป็นดาวที่สว่างจ้า สดใส และที่ไม่มีวันแตกดับ สิ่งมีชีวิตต่างๆจะยังคงมีโซลเดิม แกนกลางสีดำแข็งแกร่งไม่มีอะไรทำลายได้ เราจึงใช้ชีวิตแบบมังกรตัวอื่นไม่ได้”

“ผมไม่อยากรวมเป็นคนเดียวกับคุณ”

“ถ้าคุณรักฉัน ทำไมคุณไม่อยากเป็นหนึ่งเดียวกัน เป็นคนเดียวกัน”

“เพราะผมเห็นแก่ตัว ผมไม่ได้รักดาวไกอา ผมแค่อยากมีไออยู่ข้างๆ”

ทันใดนั้น ไกอาย่อเข่าลง แล้วนำมือรีลมาจูบ ทุกคนอึ้ง รีลหน้าแดงแป๊ดไปจนถึงคอ

“แต่ฉันไอ…..คือดาวไกอาฉันก็อยากมีคุณโซลอยู่ข้างๆอยู่ในใจ แล้วก็วาดสัญลักษณ์อะไรบางอย่างแล้วก็ทำท่าคล้ายกับร่ายรำแต่เป็นการร่ายรำที่เฉียบขาดราวกับกำลังเต้นรำ”

“……คุณกำลังจะฆ่าผมเหรอ”

“เรากำลังจะเป็นหนึ่งเดียวกันเมื่อเรารวมร่างกัน I AM U ฉันก็คือคุณ เราคือโคโรน็อกซ์”

“กรี๊ดดด ไกอา รีล พวกเธอทำได้ยังไง” ปริซึมร้องกรี๊ดขึ้นมาด้วยความประทับใจ

“นั่นสิ ฉันอินมาก น้ำตาซึมแล้ว คิดได้ไงมังกรรวมร่างกันเป็นดาว”ชิโดกัดผ้าเช็ดหน้า เขาน้ำตาซึม

รีลยิ้มอ่อนๆ”ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องที่เศร้ามากครับ ดาวโคโรน็อกซ์ผมได้ยินในแบบเรียนว่าถ้าดาวไกอาพุ่งชนพระอาทิตย์ด้วยความเร็วที่สูงมากถึงจะเป็นดาวโคโรน็อกซ์เกิดขึ้น แบบนั้นพวกเราก็ตายเรียบสิ”

“โอ๊ยมันไม่เกืดขึ้นหรอก ด้วยวงโคจรของไกอาหนะนะ เรามาพูดเรื่องการวางแผนดีกว่าว่าพวกเราจะขายอะไรกันบ้างจอง 6 บูทเลย ว่าแต่รีล นายพูดสิ่งที่นายคิดออกมาจริงๆเหรอ นายไม่อยากรวมร่างกับไอเหรอ หุหุ”ชิผดดอธิบายพร้อมแซะรีล

“อะไรของนาย รวมร่างอะไร คนรวมร่างกันได้ที่ไหน”

“รวมแบบว่า……อย่างนั้นไง” ชิโดเอานิ้วชี้เขามาชนกันแนวขวางถี่ๆ

“เจ้าบ้าชิโด!!!!เดี๋ยวทำฉันซวยหรอก ไอครับอย่าไปฟังมันนะ” รีลอึ้งไปพักหนึ่งพอเขารู้ว่าชิโดหมายถึงอะไร เขาไล่ถีบชิโดใหญ่

“ไกอา รีลพวกนายสุภาพใส่กันมากเลย ดูอย่างปริซึมสิ ไม่มีกิริยามารยาทเล้ย”

“อะไรยะ”

“ฉันชอบแบบสุภาพมากกว่าค่ะ”บ้านฉันพูดจากันไม่สุภาพ ฉันเลยอยากเป็นคนสุภาพและชอบคนสุภาพ

“รีลฉันเห็นนายสุภาพกับไอคนเดียวเนี่ยแหละ”ชิโดบอก

“นี่ชิโด อย่าเรียกไอว่าไอ นั่นเป็นชื่อเล่นที่ฉันตั้งให้ไอ ฉันจะใช้คนเดียว อ้อห้ามเรียกฉันว่าลูนด้วยไม่งั้นนายเจอถีบยอดหน้าแน่”

“หรือจะเอา”ชิโดง้าง

“นี่พวกนายรักกันหรือเกลียดกันกันแน่นะ ทำไมชอบทะเลาะกัน”

“แหม ยิ่งทะเลาะกันแหละยิ่งรักกัน ยิ่งดูเหมือนเกลียดเท่าไร ยิ่งรักมากเท่านั้นแหละครับ เกลียดมาก ทะเลาะกันมาก บางทีอาจจะแปลว่าแคร์มากก็ได้ ความน่ากลัวที่สุดไม่ใช่ความเกลียดแต่เป็นการถูกเพิกเฉยต่างหาก”ชิโดกล่าว

หลังจากพวกนั้นไปแล้ว รีลมาคุยกับฉัน เขายิ้มแบบเศร้าๆแล้วบอกว่า

“คุณคิดเรื่องดีมากเลยนะครับ คุณเอาความคิดมาจากไหน”

“เอามาจากคุณไงคะ แล้วต่อยอด”

“ไอครับ เรื่องที่คุณพูดมันเศร้าจริงๆนะครับ คนเราถ้ารักกันจะอยากเป็นคนเดียวกันจริงเหรอ ผมว่าไม่นะ”

“คุณลองสมมติ ถ้าดาวไกอากำลังจะแตก แล้วคุณเป็นซุปเปอร์ฮีโร่ที่สามารถช่วยดาวได้ คุณจะรวมไหมคะ”

“ไม่ครับ ผมเห็นแก่ตัว”

“แต่ถ้ารวมร่างกันแล้วยังคุยกันได้หละ”

“ไม่ครับ ผมต้องการเห็นหน้า เห็นตัว”

“แล้วถ้ารวมแล้วยังเห็นกันและกันหละ”

“ไม่ครับผมยังอยากทำกิจกรรมร่วมกันกับเธอในแบบมนุษย์”

“ถ้าเป็นฉันๆจะรวม”

“ทำไมครับ”

“เพราะเราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดจริงๆ ไม่ใช่เหมือนกับดวงจันทร์และดาวไกอาที่เป็นดาวคนละดวง”

“ถ้าอยากอยู่ด้วยกันตลอดทำไมไม่แต่งงานแล้วก็มีลูกหละครับ”

“ฉันคิดว่าบางทีชีวิตมันไม่ได้สมบูรณ์ขนาดนั้นค่ะ ในขณะที่บางคนอยากมีชีวิตธรรมดา แต่มีอีกหลายคนที่อยากใช้ชีวิตทีไม่ธรรมดา”

“คุณเป็นประเภทไหนครับ”

“ฉันอยากมีชีวิตที่ไม่ธรรมดา ตั้งแต่เจอคุณ ชีวิตฉันก็ไม่ธรรมดาเลย” ฉันเข้าไปใกล้ๆรีลพร้อมกับแตะที่ไหล่ของเขาสองครั้ง เขาสะดุ้ง

“ยะ…ยังไงครับ”เขาหลบตาฉัน

“คุณคือพระอาทิตย์สำหรับฉันจริงๆ”ฉันยิ้ม

“แต่สำหรับผม…คุณไม่ใช่ดาวไกอาครับ คุณคือไอ….”

ไกอาเข้าไปใกล้ๆรีลโซลคีนแล้วจับมือเขาสองข้าง เข้าหน้าแดงอีกแล้ว รีลดูเป็นคนเลือดสูบฉีดง่าย

“ขอบคุณที่ช่วยพ่อฉันนะลูน คุณอยากให้ฉันทำอะไรให้ไหม?”

“ผมอยากจะลงแข่งกับคุณพวกเราจะชนะเป็นเสปคตรัลยูนิทด้วยกัน….แล้วผมก็…..”

“มีอะไรอีกคะ”

“ยังไม่บอกตอนนี้ได้ไหมครับไอ แต่ตอนนี้ผมขอ……พาคุณไปฝึกซ้อมลงแข่งนอกสถานที่นะครับ เราจะแอบครูเซียล เข้าไปในป่าด้านในกัน”รอยยิ้มแบบพระอาทิตย์ปนเจ้าเล่ห์กลับมาอีกแล้ว

“คุณจะไม่พาฉันไป…..ทำอะไรไม่ดีแน่นะ”ฉันยังไม่แน่ใจ เพราะเขาเพิ่งทำแบบนั้นกับฉันมาที่เอามือปิดปากแล้วก็ลูบขอบเสื้อ รีลจับมือฉันข้างที่เขียนตัวไอไว้แล้วเอานิ้วชี้มาปาดเส้นขวางที่ตัวไอแล้วทำสัญลักษณ์เส้นตรงแนวตั้ง ที่หมายถึงมั่นคงที่ตำแหน่งหัวใจเขาแล้วก็ทำสัญลักษณ์รูปตัว Z ที่ลำตัว

“ผมสัญญากับไอครับ ผมจะไม่ทำอะไรไม่ดี ผมสัญญาแล้วว่าจะปกป้องคุณด้วย”

ปกป้องฉันด้วยอะไรคะ

“ชีวิตของผมครับ”

“คุณเพิ่งเจอฉันเองนะ”ฉันงงมาก ทำไมเขากล้าเอาชีวิตมาเสี่ยง

“ผมรู้สึกเหมือนไม่ใช่อย่างนั้นครับ ผมรู้สึกว่าผมรู้จักคุณมานานแล้ว”

“ตั้งแต่เมื่อไรคะ”

“ตั้งแต่จำความได้….ก็ประมาณ 5 ปีก่อนครับ ผมฝันถึงคุณทุกวัน ทุกวันจริงๆแล้วผมก็…”

“เฮ้ย….”ชิโดเข้ามาในห้องโถงอีกที

tips:draw with Real

ตอนที่ 5:AI

ตอนที่ 5:AI

หลังจากพวกเราทำความสะอาดเสร็จแล้ว ปริซึมรับหน้าที่ทำอาหาร เธอทำข้าวผัดกิมจิให้เราทาน รสชาติดีทีเดียว เธอดูมีความสามารถหลายอย่างมาก ส่วนตารีลม่อยกระรอกกับการทำความสะอาดเขานอนฟุบหน้าลงบนพื้น ชิโดกำลังเขียนอะไรสักอย่างบนกระดาษ ดูเหมือนเขากำลังศึกษาด้วยตนเองจาก Helios ระบบปฏิบัติการณ์ที่มีความรู้ทุกอย่างที่ค้นพบแล้วอยู่ข้างในและพวกเรามีแอคเคาท์ส่วนตัวสามารถ แอดเพื่อนกันได้ แต่ทุกอย่างจะถูกจับตาดูโดยทอรัส เราไม่จำเป็นต้องต่ออินเตอร์เนทและเสียค่าอินเตอร์เนทเหมือนยุคเก่าๆรุ่นทวดของทวดของทวดฉัน แหม…ฉันคิดว่ายุคนั้นมีอยู่จริงด้วยเนอะ ยุคที่เราต้องเสียเงินให้คลื่นในอากาศ ไว้ฉันจะเล่าให้ฟังเรื่อง Helios วันหลัง วันนี้พวกเราและครูเซียลมานั่งล้อมวงกัน อีตารีลใส่เสื้อว่า “R.E.A.L” (เพิ่มเติม…)

ตอนที่ 4:Reckless Real

ตอนที่ 4:Reckless Real

วันนี้เป็นวันสบายๆของฉัน เพราะรีลมาสาย ช่วงเช้าฉันเลยไม่ต้องเรียนวาดรูปกับเขา บรรยากาศห้องมีลมอุ่นๆแผ่วเบาเข้ามา พร้อมกับแสงอาทิตย์ที่สาดส่องเข้ามาเป็นลำระยิบระยับ กระทบกับใบไม้เป็นประกายสวยงาม

 

วันนี้อีกเช่นกันที่ตานั่นใส่เสื้อยืดลายที่ทำให้ฉันอายพวงหน้าแดงก่ำ…….ทำไมตาโซคลีนชอบใส่เสื้อลายตัวอักษรจังนะ ฉันมองอกตัวเองที่ใส่เสื้อลายโลโกสันติภาพแล้วมีพันธุ์ไม้ต่างๆขึ้นบนโลโก เป็นเสื้อที่เชยมากแต่ถูกใจฉัน อีตานั่นซึ่งใส่เสื้อเขียนว่า

เขาทำเท่แทนตัวแอลด้วยเครื่องหมายไปป์ ตรงไปป์มีหยดน้ำตางอกเป็นต้นกล้าและรูปดาวหยินหยางด้านบนวาดเป็นกราฟิค ฉันเลยอ๋อว่า นายนี่มีความสามารถด้านนี้ เขาออกแบบเสื้อยืดเองทุกตัว

 

ซักพักอีตารีล โซสะอาด เขาตรงปรี่มาที่ฉันด้วยลีลาลูกเสือ(สำรอง)ดังเดิม เพื่อนๆต่างมองอ้าปากค้าง เพื่อนผู้หญิงกระฟัดกระเฟียดราวกับฉันกินเขาเข้าไปทั้งตัวแบบหนูน้อยหมวกแดงกับหมาป่าอย่างนั้นแหละ ให้ตายสิ ไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วอีตานี่ก็ไม่ได้อยู่ในเสปคฉันด้วย เขาดูเจ้าชู้ยังไงไม่รู้สิ แต่ฉันปวดหัวกับไอ้ลายเสื้อเขาจริงๆมันดูเป็นคู่รักแต่งงานมากกว่าทีม

 

ซักพักอีตารีลก็เดินมาพร้อมกับยื่นถุงสีน้ำตาลเรียบๆมาให้ฉัน ด้านในเป็นเสื้อสีขาว ฉันลองเปิดดูมันเป็นเสื้อลายเดียวกันกับที่เขาใส่…..

เพื่อนๆครับไกอาตอบตกลงเข้าทีมผมแล้วนะ อ่ะไกอานี่เสื้อทีมเขายิ้มแฉ่งโชว์ฟันขาวสวย ฉันคิดพร้อมหรี่ตา มองเสื้อคู่อีกที ของเขาเป็นสีดำ นายรีลแต่งตัวมีคอนเซปต์คุมโทนตลอด ที่นายทำจะพยายามทำให้ฉันรู้สึกเหมือนนางงามที่ได้มงกุฏหรือไง!เพื่อนๆตาร้อนจนจะไหม้แล้ว

 

ว่าแต่…….ดะ……เดี๋ยวนะ ฉันไปตอบตกลงนายตอนไหนมิทราบ……แล้วไหนจะไอ้เสื้อคู่บ้าบอคอแตกนี่ อ้าก!! ฉันคิดในใจ พลางสะอึกเอาลมก้อนใหญ่เข้าไปอย่างทุลักทุเล ฉันจะโดนเพื่อนสาวๆรุมทึ้งไหมนะ หรือนี่เป็นมุขเล่ห์กลของรีลในการบังคับให้ฉันเข้าร่วมทีม อีตาโซสะอาดปราศจากความเนียน

 

ซักพักก็มีเสียงโวยขึ้นมา ……

เดี๋ยวสิ รีล ฉันบอกนายแล้วนี่ว่าฉันอยากแข่งรายการนี้ โดยร่วมทีมเดียวกับนายเสียงชิโดนักเรียนแลกเปลี่ยนแซงจูรี่ทอรัสอีกคน ดังมาจากด้านหลังรีลโซลคีน เขาเป็นเด็กผู้ชายร่างท้วม อ้วนตัน ดูเนิร์ด ผมสีบลอนด์จางๆ นัยน์ตาดูโกรธขึ้ง

ชิโด การแข่งขันมันต้องวิ่งทั่วทั้งสนาม สนามก็ใหญ่ นายมันฉลาดมากก็จริง แต่วาดรูปไม่เก่ง และ อ้วนด้วยเข้าใจมั้ย ไป๊ ๆ ชิ่ว

รีล นายใจร้ายจังเลยนะ ทำดีเฉพาะเพื่อนสาวหรือไง แล้วอ้วนมันผิดมากหรือไงฉันคิด

ฉันพริ้วนะไม่เชื่อนายลองสิชิโดท้ารีล

ซักพักรีลถีบเขาจริงๆแต่ไม่โดน ชิโดอ้อมมาด้านหลังเขาอย่างเร็ว ปราดเดียว ชิโดถีบรีลคว่ำ ฉันรู้สึกดีมากณ.จุดนี้

จำไม่ได้เหรอรีล ตอนเราสูงพอกัน รูปร่างพอกัน ฉันเป็นแชมป์เทกวนโดไปแล้วนายไม่เคยสู้ชนะฉันเลย แม้ตอนเข้าค่ายลูกเสือ นายยังกลัวผีเกาะฉันงกๆ ไอ้อ่อนรีลเอ๊ย รอฉันลดน้ำหนักก่อนเถอะชิโดแสยะยิ้ม

พวกเขาเถียงกันโวยวายสักพักราวตลาดสด เพื่อนๆก็สนใจ และพบว่ารีลได้ 4.00 ก็จริงแต่ชิโดเป็นนักเรียนทุนพิเศษ เขาได้ที่หนึ่งทุกเทอม เขาได้เกรด 4.00+ มีประจุ จึงแซงรีลไปอย่างเฉียดฉิว อีตารีลแพ้ชิโดเกือบทุกวิชายกเว้นวิชาวาด และอีตานี่เล่นลงหลบวิชาเรียนที่ต้องเรียนกับชิโด เขาไม่ถนัดวิชาคณิต วิทย์ เพราะลงวิชาวาดมาตลอดแต่ดันไปพนันแข่งกับชิโดไว้ว่าถ้าใครได้ 4.00 วิชาวิทยาศาสตร์ทั้งหมดคนนั้นต้องเป็นติวเตอร์สอนวิชาที่ไม่ถนัดให้ฟรีๆสองคนนี้จึงมาแลกเปลี่ยนที่โรงเรียนฉันที่มีชื่อด้านนี้ พอเถียงกันมากๆเข้า….. 

รีลไม่พูดไม่จา เขาหยิบดิสเปคตรามาแล้วใช้นิ้วปาดๆ2-3วิ แล้วทำสัญลักษณ์มือเป็นรูปตัว Z และ ตัว X ตามลำดับ พร้อมกับวาดมือเป็นรูปวงกลมในอากาศ มันปรากฏเป็นเส้นเรืองแสงสีฟ้ามีเกล็ดเรืองแสงเล็กๆกระจายทั่ว แล้วเขาก็ตะโกนเรียกโซลออกมาจากดวงดาว

 

ดรอว์ เมอร์มานอยด์!!!!!!!!”

 

ชิโดหน้าซีดเผือดพร้อมตะโกนว่า

เจ้าบ้ารีล!!!!!ครูสั่งห้ามดรอว์มอนสเตอร์ออกมาในโรงเรียน!!!!!!”

ซักพักน้ำจากไหนไม่รู้ไหลบ่าท่วมอาคารเรียนชั้นหนึ่งเลยมายังชั้นสอง โดยแอเรียของน้ำถูกกักไว้เท่ากับบริเวณของอาคาร

เพื่อนๆแตกตื่นเสียงเซ็งแช่ในห้อง ทุกคนต่างวิ่งหนี และคนชั้นล่างว่ายหนีออกไปนอกอาคาร น้ำท่วมขึ้นมาชั้นสองระดับเอว

“ชิโด นั่นไม่ได้เรียกว่ามอนสเตอร์ เราเรียกเขาว่าโซล เขาเป็นผู้ที่อาศัยในดวงดาวต่างๆที่ฉันดึงพลังงานส่วนหนึ่งเขามา” รีลอธิบาลด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นพร้อมทั้งหอบแฮ่กๆ การดึงโซลมายังที่แบบนี้พร้อมทั้งโซลชั้นสูงอย่างเมอมานอยด์คงทำให้เขาเหนื่อยมาก

ฉันเพิ่งรู้ว่าการใช้คำสั่งดรอว์ ด้วยดิเสปคตรา และทำท่าร่ายด้วยสัญลักษณ์มือบางอย่าง โซลจะออกมาจากโฮโลแกรมจริงๆโดยดึงพลังงานโซลจากดวงดาวและนี่คือสิ่งที่เราจะแข่งขันกันในสนามแข่งด้วย เมื่อใช้ท่าร่ายครั้งที่สองจะเป็นการเก็บโซลเข้าไปในเครื่องดิเสปคตราตามความจุโซลของฮาร์ดไดร์ฟนั้น อ้อ บางทีทอรัสชอบใช้ศัพท์เก่าน่ะ ซึ่งความจุของฮาร์ดไดร์ฟของดิเสปคตรานั้นเยอะมากโดยเฉพาะรุ่นของรีลเขามีตัวท็อปที่มีความจุสูงสุดและกันน้ำ กันกระแทก ซึ่งติดตั้งอุปกรณ์บางอย่างให้เก็บรูปหรือโซลที่เคยวาดไว้ได้ ถ้าจะใช้งานก็แค่สั่งดรอว์ แต่อีตาบ้ารีลนำมาใช้ในโรงเรียนจนน้ำท่วมโรงเรียนไปถึงชั้นสองถึงเอวฉัน  เขาดรอว์เมอร์มานอยด์ เงือกดรอยด์โซลชั้นสูงที่มีความสามารถในการเรียกน้ำ

ชิโดถามรีล “นี่รีล นายโกรธฉันขนาดดรอว์โซลเลยเหรอ”

“เปล่าฉันเห็นมอนสเตอร์จริงๆที่ไม่ใช่โซล”………เขาทำหน้าเหวอ อ้าปากหวอ แล้วพูดต่อ

“นายรู้ได้ไงว่าไม่ใช่โซล”ชิโดถาม

“ฉันดรอว์เก็บไม่ได้ ถ้าฉันเก็บได้แปลว่าเป็นโซล ชิโด ไกอา มันไต่จากชั้นบนที่เราอยู่ลงไปชั้นล่าง”รีลสีหน้าหวาดหวั่นสุดๆ

ฉันอาจจะลืมบอกคุณไปโซลคือจิตวิญญาณชนิดหนึ่งที่เมื่อตายแล้วจะกลับสู่ดวงดาวน่ะ มีรูปร่างและความสามารถแตกต่างกันไปตามจินตนาการผู้ดรอว์

“รูปร่างมันเป็นไงหละคะ” ฉันถาม

“เหมือน ปลาหมีกจักรกลตัวเท่าคน มีสี่ขา ไม่มีหัว ผมเลยเรียกน้ำมาพยายามจะขังมันไว้ในชั้นล่าง”เขาตอบ ทำสีหน้าอึ้งกับสิ่งที่เห็น

“บ้าสิถ้ามันอยู่ในอากาศได้คุณจะขังมันไว้ในน้ำได้ไง”ฉันทำหน้าเหมือนมีเควสชันมาร์คอยู่บนหน้า

“ผมจะเรียกอีกโซลมาแช่แข็งน้ำไว้”เขาตอบ

“เพื่อนๆที่อยู่ชั้นล่างไม่ตายกันหมดเหรอถ้าทำวิธีนั้น”ชิโดถาม

“ไม่ครับเมอร์มานอยด์จะรู้ตำแหน่งสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในน้ำและเราสามารถสั่งแช่แข็งเฉพาะจุดและเขาสามารถใส่อ็อกซิเจนในน้ำทำสภาพเหมือนอากาศให้คนหายใจได้”เขาบอกพร้อมกับบอกว่าความสามารถเขาตอนนี้สามารถดรอว์พร้อมกันได้สองโซลเท่านั้น เขาต้องเก็บโซลเข้าดิเสปคตราถ้าต้องการดรอว์เพิ่มและถ้าดรอว์พอยท์หมด ก็ไม่สามารถดรอว์โซลได้อีก ดรอว์พอยท์จะขึ้นเมื่อบรรจุเป็นทหารหรือเสปคทรัลยูนิทชั้นสูงขึ้นๆไป โซลแต่ละโซลใช้ดรอว์พอยท์ไม่เท่ากัน

“บอกรีลว่า……..มันยังไม่ตาย มันแค่ข้ามมิติมา”อิควินอกซ์บอกฉันให้บอกกับรีลและชิโด

“มันยังไม่ตาย มันข้ามมิติมา”ฉันพูดด้วยน้ำเสียงงงๆพอๆกับสองคนนั้น ไม่รู้ทำไมคราวนี้ฉันถึงเชื่ออิควินอกซ์

รีลและชิโดตกใจ “ไกอารู้ได้ไงว่า……มันข้ามมิติ”

“มะ…มีมิติอยู่จริงๆเหรอ” ชิโดถาม

“มีอยู่จริงๆมันเหมือนกับ การที่คุณเลือกทางเลือกแตกต่างกันออกไปในแต่ละมิติ ส่งผลให้เกิดตัวตนในมิตินั้นขึ้นมา นั่นมันคือฝ่ายทอรัสบางคนที่สามารถข้ามไปมาระหว่างมิติได้…………..”เดี๋ยวนะทำไมฉันพูดจาเหมือนอิควินอกซ์เลย

“เขาเรียกการซิงค์ครับ ผมร่ายโซลซิงค์ ทำให้ผมสามารถควบคุมร่างกายคุณได้ ทำได้เฉพาะเวลาผมอยู่มิติเดียวกับคุณเท่านั้น” อิควินอกซ์อธิบายกับฉันในหัว

ฉันที่มีอิควินอกซ์ซิงค์….หรือสิงกันแน่….พูดต่อไป

“ตัวพวกคุณมีหลายมิติ แต่ละมิติเวลาต่างกัน  1 วันในโลกเราอาจจะเท่ากับ 1 ปีในอีกโลก พวกเราแต่ละคนที่เกิดเป็นคนเดียวกันแต่ต่างมิติเรียกว่าโซลทีม ส่วนคนที่เคยเกิดเป็นคนเดียวกันแต่ต้องพรากจากกันเรียกโซลเมท ไอ้ตัวนั้นมันมาสอดแนมเรื่องพวกเราในมิตินี้  ทอรัสหนะก็แค่แช่แข็งโลกแต่พัฒนาเทคโนโลยีของตัวเองอยู่ดี เพื่อที่จะรบกับฝั่งเซราฟิม……”

“เฮ้ย ไกอาคุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง”รีลตกใจอ้าปากค้างเห็นฟันขาวสวยของเขาเรียงตัวกัน ขนาดทำท่าอ้าปากอีตาบ้ายังดูดี นายคงเป็นเด็กบ้านรวยที่ไม่รู้อะไรเลยนอกจากการวาดสินะ

“รีล……. เมื่อวาน คุณโดนแม่ด่า เรื่องลืมกางเกงในไว้ในเครื่องซักผ้า” รีลสะดุ้งโหยง

“ชิโด เมื่อวาน คุณกินมะเขือเทศสลัด คุณกำลังจะลดความอ้วน” ชิโดอ้าปากหวอ

ฉันรู้เนื่องจากพลังหยั่งรู้อิควิน็อกซ์ ถ้าเป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นไม่นานเขาจะดูออก สองคนนั้นทำตาโตค้างไว้ โดยเฉพาะอีตารีล ดูจะอยู่ไม่สุขทีเดียว ที่ฉันรู้ข้อมูลพวกนี้  ตลกดี แต่ฉันไม่รู้เลยว่า ความวุ่ยวายกำลังจะมาเยือนชีวิตฉัน!!!!

ที่ห้องพักครู อาจารย์เซียลยิ้มให้พวกเราพร้อมเดินไปเดินมาและมองหน้าพวกเราทั้งสามและพูดว่า

พวกเธอรู้มั้ยจ้ะว่าทำอะไรลงไป”

รีลเล่าเรื่องชิโดถีบเขาคว่ำหน้าหันไปทางระเบียง จนเจอมอนสเตอร์ที่เขาเห็นให้อาจารย์เซียลฟังเขาเล่าว่ามอนสเตอร์ไต่ลงไปชั้นล่างเขาเห็นจากช่องบันไดและระเบียงและเรื่องที่เขาจำเป็นต้องดรอว์โซลในโรงเรียน เขาเล่าอย่างตั้งใจและจริงจัง และบอกว่า

“ผมผิดเองครับ!!!ไกอากับชิโดไม่ผิด” รีลทำหน้าจ๋อย เหมือนแมวหงอ เขากล่าวกับอาจารย์เซียลแบบนั้นในขณะที่เขาคงจะรู้สึกผิดจริงๆอย่างที่เขาพูด เพราะไม่เคยเห็นเขาทำท่ากำมือ แนบลำตัว ก้มหัวแบบนี้มาก่อน

“ยังไงก็ตาม พวกเธอก็ผิดที่ไม่ห้ามปรามกันหรือตักเตือนกันดีๆ เธอรู้มั้ยชั้นล่างมีนักเรียนกี่คน อุปกรณ์การเรียนต่างๆอีก ถ้าเธอทำพลาดหละก็มันหมายถึงชีวิตของนักเรียนหลายคน”

“มันเกิดขึ้นเร็วมากค่ะอาจารย์ พวกหนูไม่ทันตั้งตัวเลย”

“ครับอาจารย์ผมรู้ตัวอีกทีรีลก็ดรอว์โซลไปแล้ว”

“อาจารย์ถือว่าพวกเธอผิดทั้งสามคน รีล เธอผิดที่ไม่รอบคอบ ชิโด เธอผิดที่ไปถีบรีล ถ้ามีเรื่องชกต่อยกันพวกเธอก็โดนอยู่ดี ไกอา เธอผิดที่ไม่มั่นใจในตนเองไม่ตัดสินใจสักทีว่าจะลงแข่งหรือไม่ ทำให้เป็นต้นเหตุที่ทำให้สองคนนี้ต้องทะเลาะกัน พวกเธอต้องถูกพักการเรียนทั้งหมด 1 เทอม หรือ 4 เดือน ครูจะสั่งระงับบัญชีธนาคารพวกเธอและเอาเงินทั้งหมดมาเป็นเงินกองกลาง ซ่อมแซมโรงเรียนที่เสียหาย ระหว่างนี้พวกเธอจะได้รับเงินในการดำเนินชีวิตส่วนหนึ่ง และเธอต้องย้ายจากบ้านมาอาศัยในโรงเรียนในส่วนหอพักในพิเศษเพื่อบำเพ็ญประโยชน์ และเธอต้องหาเงินเพื่อไปแข่งขันและซ่อมโรงเรียนเพิ่มเติม และใช้เวลา 4 เดือนนี้ในการเก็บตัวฝึกซ้อมในการแข่งขันที่จะมีในอีก 6 เดือนข้างหน้า”

“หนูผิดด้วยค่ะ หนูเห็นทุกอย่างแต่ห้ามพวกเขาไม่ทัน” เสียงปริซึมดังมาจากไกลๆ เธอเล่าให้อาจารย์เซียลฟังว่าวันนั้นเธออยู่นอกระเบียง เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างทั้งเห็นรีลทะเลาะกับชิโดและเห็นมอนสเตอร์ด้วย

“ปริซึมเธอไม่ได้ผิดตรงๆนะ” ไกอาบอก

“ชิโดฉันอยากอยู่ทีมเดียวกับเธอ เธอเลิกแย่งรีลจากไกอาเถอะ อาจารย์คะ หนูอยากร่วมช่วยเหลือพวกเขาด้วย”

ปริซึมนั้นเป็นสาวเท่ เธอป็อบปูลาร์มากในห้อง ต่างจากฉันทุกอย่าง มั่นใจในตัวเอง ทำอะไรมีเป้าหมาย ผมเธอย้อมสีชมพู มีสีม่วงแซม สีดั้งเดิมผมเธอคือสีน้ำตาลออกเขียว ดวงตาเธอคมและเธอมักจะแต่งหน้าบางๆมาโรงเรียนตลอด คือโรงเรียนเราไม่ได้ห้ามเรื่องแต่งหน้า

“เอาหละ พวกเธออย่าคิดว่านี่เป็นการลงโทษจากครู แต่เป็นการฝึกฝน ตลอด 4 เดือน ครูจะดูแลเธอแทนผู้ปกครอง วันนี้พวกเธอกลับบ้านไปเก็บของจำเป็นซะ แล้วมาอยู่หอพักในพิเศษ”

ในวันที่เข้าพักหอในพิเศษ

หอพักในพิเศษเหรอ……ให้ตายสิ ตอนแรกที่ฉันได้ยิน ฉันนึกว่ามันจะเป็นหอพักแบบหรูหราพิเศษ มีน้ำอุ่นให้อาบ มีเตียงนุ่มๆให้นอน เราต้องเดินทางด้วยรถของโรงเรียนแล้วขี่จักรยานเสือภูเขาเข้ามากันเพราะมันเป็นโซนป่าด้านในโรงเรียนที่ยังไม่ได้รับการก่อสร้าง เป็นภูมิประเทศแบบภูเขาร้อนชื้นสับกับดงหญ้า แต่พอเข้าไป ชั้นแรก เป็นห้องรับแขกรวม มีทีวีเก่าๆรุ่นปู่ย่าตาทวดเครื่องนึง และห้องครัวเก่าๆสนิมเกาะเขรอะ ชั้นสองมันเป็นบ้านหลังเล็กๆที่ซอยเป็นห้องเท่าๆกันมีสี่ห้อง แต่ละห้องไม่มีกำแพงมีแค่พาร์ติชันกั้นไว้เท่านั้น และ…เอ่อไม่มีเฟอร์นิเจอร์ มีห้องน้ำเล็กๆห้องเดียว โถส้วมแบบส้วมซึมและถังน้ำกับก็อกและขัน……..ฉันนึกในใจว่านี่เราอยู่ยุคไหนกันเนี่ย ปี 2254 ยังมีห้องน้ำโบราณในบ้านเล้าไก่ขนาดนี้อีกเหรอ  แถมมันยังดูเหมือนบ้านในหนังผีมากกว่า บ้านทั้งหลังหยากไย่จับตรึม อบอวลไปด้วยบรรยากาศแปลกๆ แต่ดีที่มันมีสวนและมีเก้าอี้ในสวนให้นั่ง เก้าอี้พลาสติคเก่าๆมีคราบและโต๊ะไม้แบบขาเป็นเหล็กดัดสีดำ

“ทำไมห้องนอนชั้นสองไม่มีกำแพงห้องเลย อย่างนี้ก็ไม่มีความเป็นส่วนตัวสิ เฟอร์ก็ไม่มี”ปริซึมกล่าว

“อะไรกันเนี่ย เราต้องมาอยู่ที่แบบนี้จริงเหรอ”รีลทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เขาบิดเท้าไปมาบนพื้นแก้ขัด นี่นายยังเป็นลูกเสือสำรองอยู่สินะ ไม่เลื่อนเป็นสามัญสักที คิดซะสิว่าไปเข้าค่าย อย่างน้อยก็สบายกว่าค่ายลูกเสือนอนเตนท์หละนะ ตาบ้านี่งอแงอย่างกับเด็กๆ โถๆๆอีตาบ้านรวย

“อย่าเรื่องมากน่า นี่เป็นโอกาสในการฝึกซ้อมนะ” ดูเหมือนชิโดจะอารมณ์ดีเพราะเรื่องทีมได้รับการแก้ไข จะว่าไปเขาคงเห็นแล้วว่าปริซึมวาดรูปสวย และแน่นอนสวยด้วย…..

“ก่อนอื่นเราต้องทำความสะอาด”ฉันเสนอ

“เริ่มจากตรงไหนดีหละ มันเน่าไปหมดเลย”รีลยังคงทำหน้าแมวหงอ

“เริ่มจากนายนั่นแหละไปทำความสะอาดบ้านทั้งหลังเลยรีล นายเป็นตัวต้นเรื่องต้องเจองานหนักสุด ปริซึมไปซื้อเฟอร์ราคาถูกกับฉัน เธอดูมีสไตล์น่าจะเลือกของเก่ง ส่วนไกอาเธอช่วยไปซื้ออุปกรณ์ทำอาหารสำหรับเย็นนี้ให้พวกเราทีนะ”ชิโดสั่ง

“หาาาาาาาา ฉันคนเดียวเนี่ยนะ….!!!!ชิโดนายจะบ้าเหรอ” รีลทำท่ากระฟัดกระเฟียด

“อย่าให้ฉันถีบนายคว่ำอีกรอบนะ หรือจะโดน”ชิโดขู่ฟ่อๆยกขาขึ้นเตรียมถีบเหมือนแมวตั้งท่าจะกัดกัน สงสัยจริงว่าอีตาสองคนนี้มาสนิทกันได้ยังไงนะ

จู่ๆอาจารย์เซียลก็โผล่มา ! ชิโดกับรีลรีบทำตัวปกติ

“เย้ย….!!อาจารย์คับ มีอะไรเหรอคับพวกผมกำลังจะช่วยกันบูรณะบ้าน”รีลทักอาจารย์แบบเกรงๆและตกใจที่จู่ๆอาจารย์ก็โผล่มา

“ไม่มีอะไรแค่จะมาบอกว่าครูอยู่บ้านข้างๆนี่ เธอมีอะไรด่วนมาเรียกครูได้ อ้อ ครูชอบให้เรียกว่าครูมากกว่าอาจารย์นะ”

พวกเราแวะไปบ้านครูเซียล ครูอยู่บ้านซอมซ่อไม่ต่างจากพวกเราเลย การที่เห็นแบบนี้ทำให้ฉันนับถือครูเซียลมากยิ่งขึ้น การลงโทษของเธอจะว่าไปก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศ อีกอย่างพักหลังๆฉันเบื่อการเรียนเหลือเกิน อยากวาดรูปมากกว่านี่เป็นโอกาสที่ดี น่าสงสัยว่าหอพักในพิเศษนี่มันจะมีอะไรลึกลับอยู่ในนี้ไหมนะ เพราะมันอยู่ในเขตต้องห้าม คือ ถ้าไม่ได้รับคำอนุญาติ ห้ามนักเรียนเข้าไปหนะ…..

ว่าแต่ปลาหมึกจักรกลที่รีลเห็นมันตัวเดียวกับที่ฉันเห็นในนิมิตไหมนะ

ตอนที่ 3:GAIA SO REAL

ตอนที่ 3:GAIA SO REAL

ไกอาได้ยินเสียงคนคุยกัน แต่ได้ยินไม่ถนัดว่าพูดว่าอะไร

ณ.ห้องเรียนผนังปูนเปลือย มีรูปเซลล์สัตว์ เซลล์พืช และนักวิทยาศาสตร์ยุคเก่าเป็นภาพขาวดำตกแต่งตามกำแพง นักเรียนนั่งล้อมกันเป็นโต๊ะกลมๆหลายๆโต๊ะ ระบบการศึกษาแบบนั่งเรียนหันดาหน้าเข้ากำแพงถูกทอรัสทำลายไปเป็นระบบใหม่ เพื่อนที่เก่งสอนเพื่อนที่อ่อน และความรู้ทั้งหมดอยู่ใน Helios คลังความรู้ที่เป็นทุกอย่างของโลกใหม่และเก่ารวมกันรวมทั้งเป็นระบบsearch/socialในตัว อาจารย์จะสอนโดยให้นักเรียนดูHeliosที่บ้าน ส่วนที่โรงเรียน เป็นกิจกรรม ด้านบนเพดานมีโคมไฟรูปร่างเรขาคณิต โครงเป็นเหล็กสีดำทันสมัย

“นี่ปริซึมฉันไปห้องพักครูมาแล้ว ครูบอกว่า เฮสเทรียทอรัสดรอว์ลีคมันคือ การวาดภาพแล้วออกมาเป็นโฮโลแกรมแล้วแล้วมีโซลจากดวงดาวที่ดึงเข้ามาในภาพโฮโลแกรมกลายเป็นร่างจริงๆ สู้กันจริงๆแบบเกมการต่อสู้หนะ นี่ใช้เทคโนโลยีที่ทอรัสมีพัฒนาเป็นวีดีโอเกม ซึ่งจะนำไปใช้จริงในกองทัพ นักเรียนที่ชนะสามปีซ้อนจะได้บรรจุเป็นสเปคตรัลยูนิท ทหารหน่วยพิเศษของทอรัสอีกที ที่ทำหน้าที่วางแผนและรบจู่โจมแบบพิเศษ ทำไมข่าวใหญ่ขนาดนี้พวกเราถึงไม่รู้นะ เธอก็วาดรูปเก่งนี่นาไม่ลองลงของปีนี้เหรอ ให้ตายสิไอ้เครื่องวาดนั้นไม่มีวางขายตามท้องตลาดต้องเป็นนักเรียนแซงจูรีทอรัสเท่านั้นถึงซื้อได้และซื้อได้แค่คนละเครื่องด้วย และราคาแพงมหาศาลได้ยินว่าเท่าบ้านดีๆในเมืองหลังนึงเลยนะ”เพื่อนของปริซึมพูดต่อยหอย

“ไม่รู้สินะ ฉันวาดมอนสเตอร์ไม่เก่ง แต่ถ้าเป็นเทพในจินตนาการละก็……อีกอย่างฉันได้ยินมาว่าลีคนี้มันโหดไม่ใช่เหรอ”ปริซึมทำสีหน้าตื่นเต้น แต่เธอก็กลัวตายเหมือนกัน ได้ยินว่ามีนักเรียนตายในลีคนี้ด้วยเพราะมันเป็นลีคเพื่อทดสอบไปเป็นทหาร โดยใครที่ไม่มีเครื่องสามารถเบิกได้ฟรีเพื่อให้นักเรียนทุกคนมีโอกาสเท่าเทียมกัน

“หมั่นไส้ไกอาชะมัด ผู้หญิงแหยๆเป็น wallflower แบบนั้นไม่ควรได้รับการปฏิบัติตัวดีๆจากรีล”เพื่อนของปริซึมนินทาไกอาอย่างอิจฉา และเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว

“ไหนเธอบอกไม่ชอบผู้ชายเตี้ยไง รีลเตี้ยจะตาย”ปริซึมกล่าว

“ไม่รู้นะ แต่ฉันให้ 9/10 อีกหนึ่งคะแนนหักความเตี้ย”เพื่อนเธอลงมติ

ปริซึมกำลังครุ่นคิดถึงเฮสเทรียทอรัสดรอว์ลีกแล้วก็เปลี่ยนเรื่องพูด

“ฉันได้ยินมาจากเพื่อนอีกคนว่า รีล อยากสังกัด สเปคทรัลยูนิท ถ้าเขาชนะลึคในปีนี้ เขาจะเป็นแชมป์สามปีซ้อน เขาจะได้บรรจุโดยไม่ต้องเรียนที่แซงจูรี่ทอรัสต่อ เพราะอายุเขาถึงพอดี อีกอย่างเขาได้รับการปลูกฝังจากที่บ้านเขาและพ่อเขาโดนทหารฝ่ายเซราฟิมฆ่า เขาจึงยิ่งอยากเป็นทหารของทอรัส”

ไกอาเดินมาได้ยินพอดี เธอแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเรื่องที่ปริซึมคุย เพราะสองคนนั้นอยู่มุมห้องพอดี

เพื่อนๆในห้องแซวกันวีดว้ายกระตู้วู้หนวกหูมาก บ้างก็ขอให้เธอฟอร์เวิร์ด Flair ไปให้บ้าง ซักพักรีลเดินมาพอดี เขาได้ยินเสียงซุบซิบกันได้ห้อง เขาเลยอึกอักนิดหน่อย พร้อมกับเล็มพิซซ่า อาหารเช้า ในมือไปด้วย ปากเขาเลอะซอส วันนี้เขาใส่เสื้อยืด “Pencil is my girlfriend” รีลชอบใส่เสื้อมีตัวอักษรบางอย่าง นี่เป็นช่วงเช้า 5 นาทีก่อนโฮมรูม

“ดูดิเธอ รีลทำเป็นยั่ว ปากเปรอะซอส แบบซีรีย์ที่ฉันเคยดูเลย”

“เขาใส่เสื้อว่าดินสอคือแฟนของเขาหละ แหมอยากเป็นดินสอจัง”

รีลไม่สนใจคำซุบซิบ เขาเดินมานั่งข้างๆไกอา ยังคงสนใจเรื่องผมเธอ

“ผมคุณสวยมากเลยจริงๆ นะ ผมชอบ สีแบบนี้ย้อมหรือเปล่า”

“เปล่าค่ะ ดินสอคือแฟนคุณเหรอคะ”ฉันตอบสั้นๆ แซวเขาเล่นๆ เพราะดูท่าทางความมั่นใจหมอนี่จะเต็มหลอด

“ฮ่าๆผมไม่มีแฟนหรอกครับ บ้าวาดแต่รูปอย่างเดียว ที่ผมชอบใส่เสื้อยืดลาย text เพราะมันแสดงจุดยืนหนะ”

ฉันคิดในใจอีตา รีล โซ คลีน นายสะอ๊าดสะอาดพูดจริงหรือเปล่า เรื่องไม่มีแฟน พูดเป็นต่อยหอยเชียว ฉันล่ะตลกชื่อเขาจริงๆเล้ย

“คุณวาดรูปหรือเปล่าครับ” เขาถามฉัน พร้อมทำหน้าสงสัยและเลิกคิ้วหนาๆโก่งได้รูปนั่นขึ้น

ไกอาหยิบสมุดเสก็ตซ์ออกมาให้รีลดู เขาเปิดดูอย่างตั้งใจ

“ให้ตายสิ คุณวาดเก่งนี่นา ลายเส้นอย่างนี้เป็นแบบผู้หญิงวาด ผมวาดไม่ได้  คุณน่าจะลองลงแข่งนะ”

“ฉันไม่ชอบการแข่งขันค่ะ”ฉันตอบว่างั้น มันเย็นชาไปไหมนะ

“การแข่งขัน คือ การพัฒนาตัวเองนะ ผมก็ไม่ได้หวังว่าจะชนะหรอกแต่ผมต้องทำให้ได้ เพราะผมอยากเข้าไปเป็นเสปคตรัล ยูนิทผมคิดว่าเธอต้องมีเป้าหมายอะไรบางอย่างนอกเหนือไปจากการเรียน ผมหมายถึงเป้าหมายระยะยาว……” ไกอาสังเกตุแขนและไหล่ของเขา ดูใหญ่กว่าปกติเล็กน้อยทั้งๆที่เขาไม่สูงมาก เขาคงจะเล่นเวทบ้าง และเขาพูดเยอะมากทีเดียว

“ทำไมคุณไม่คุยกับเพื่อนคนอื่นบ้างหละ” ฉันเริ่มแขวะเพราะรู้สึกคนในห้องเริ่มจ้องมองมาทางนี้แบบแปลกๆ

“แปลกดี คุณเหมือนผู้หญิงที่ผมเห็นในฝัน” ไกอาสะดุ้ง

“….ฝะฝันฝันแบบไหนเหรอ” ฉันถามรีล พร้อมกับผีเสื้อที่บินวนอยู่ในท้องอย่างกระอักกระอ่วน

“ก็แบบมีผู้หญิงคนหนึ่ง ผมนอนบนตักเธอ แล้วก็….มีภาพ..”

“ใช่ปลาทอง หยินหยาง ทุ่งสีขาวหรือเปล่า”ฉันตอบอย่างสั่นๆ กลัวว่าเขาจะตอบว่าใช่แล้วเขาก็….ตอบว่า….

“ใช่ คุณรู้ได้ไง”

ทันใดนั้นอาจารย์เปิดประตูห้องผลัวะมาพอดี ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ

“เอาละนักเรียนคาบนี้เป็นคาบวาดรูป ครูจะแนะนำ อาจารย์เซียลให้เธอรู้จัก ถ้าพวกเธออยากเข้าไปแข่งขันเฮสเทรียทอรัสดรอว์ลึค เธอต้องรู้จักอาจารย์เซียลเอาไว้ “

รูปลักษณ์อาจารย์เซียล เธอเป็นผู้หญิง วัยประมาณ 34-37 ปีได้ ใส่แว่นกรอบหนา ผมสั้นสีทองส้ม นัยน์ตาสองชั้นหลบใน และเธอมักจะเอานิ้วดันแว่นขึ้นไปเสมอๆ เธอกวาดตาดูทั้งห้อง แล้วหยุดสายตาที่รีล ที่เสื้อยืดของเขา

“เธอสินะหนุ่มที่เป็นแชมเปี้ยน 2 ปีซ้อน  ปีนี้มีกติกาใหม่คือแข่งเป็นทีมนะ ทีมละ 2 คน และต้องไต่เต้าจากแข่งระดับโรงเรียน เธอไม่มีอภิสิทธิ์เหนือคนอื่นนะจ้ะ ครูจะเป็นครูที่ปรึกษาเธอตลอดการแลกเปลี่ยน ส่วนนักเรียนคนอื่นๆ เรียนรู้การวาดรูปผ่านทางรีลได้เลยให้เขาสอนให้ คาบนี้เรียนกันตามสบายครูจะคอยนั่งดูพวกเธอสอนกันเอง” อาจารย์เซียลยิ้ม

ห้องเรียนเรามีประมาณ 15 คนได้ รีลขึ้นไปพูดหน้าชั้น

“การวาดรูปนะ มันขึ้นอยู่กับพอร์ทโฟลิโอของเรา แซงจูรีทอรัสไม่ได้ดูว่าผมเกรดเท่าไร แต่ดูว่าพอร์ทผมเป็นยังไง ผมได้เกรดน้อย แต่ผมสอบเข้าโรงเรียนแซงจูรี่ทอรัสที่รับนักเรียนเพียง 20 คนได้เพราะพอร์ทโฟลิโอวาดของผมเพียง 10 ชิ้นเท่านั้น แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าให้คุณละทิ้งการเรียนนะครับ เมื่อผมสอบเข้าโรงเรียน แซงจูรี่ทอรัสได้ เกรดผมไม่เคยต่ำกว่า 4.00”

เพื่อนๆปรบมือกันเกรียว สาวๆกรี๊ดอีตาสะอาดโซคลีนนี่กันจังเลย ไกอาคิด ดูท่าทางเขาจะมีความสามารถในการพูดพอสมควร จากนั้นเขาก็สอนวาดรูปโดยให้เราจับกลุ่มกันเองแล้วก็สอนกันเองโดยมีเขาสอนแบบวนสับกลุ่ม

เมื่อเลิกชั้นเรียนแล้วรีลเดินมาหาไกอา

“นี่ไกอา เรามารวมทีมกันเถอะ”

“ไม่หละค่ะ ฉันไม่อยากลงแข่ง”

“นี่เป็นโอกาสนะ ในสายอาชีพของเรา ถ้าคุณชนะสามปีซ้อนแล้วได้บรรจุเป็นสเปคตรัลยูนิทหละก็ พ่อแม่เราก็สบายทั้งชาติเลยนะคุณไม่สนใจเหรอ  เงินรางวัลอีก500,000บีลด้วยเราแบ่งกันถ้าชนะ”

ฉันหยุดกึก พลางคิดในใจนี่มันจะเป็นข้อเสนอที่ดีจริงหรือเปล่า?แล้วมันคุ้มค่าไหมที่ต้องสละเวลาเรียนไปซ้อมวาดรูปเป็นบ้าเป็นหลัง เพื่อเป็นทหารเนี่ยนะ แถมที่ฉันได้ยินจากปริซึม ลีคนี้โหดอีกด้วย คนอ่อนแออย่างฉันจะเป็นได้ที่ไหน แต่ฉันก็ถามเขาออกไปว่า….

“จริงเหรอ….แล้วทำไมคุณดีกับฉัน?”ฉันว่าฉันต้องไปทำประกันชีวิตไว้ไหมถ้าลงแข่งกับนาย ถึงนายจะเป็นแชมป์2ปีซ้อนแต่ฉันเป็นมือใหม่นะ

“ไม่รู้สิ เพราะฝันประหลาดนั้นมั้ง” รีลยิ้มแฉ่ง

“ฉันไม่ได้เก่งเหมือนคุณนะ ฉันจะทำคุณพังแน่ๆอย่าคิดแค่ฝันประหลาดสิคะ”ไกอาทำหน้าเหวอ และสีหน้าซีดเผือดรวมทั้งปาก ใบหน้าขาวราวสโนวไวท์ของเธอยิ่งดูไม่มีสีเข้าไปใหญ่

“ลีคนี้มีประกันชีวิตฟรี ถ้าใครตายหรือบาดเจ็บระหว่างแข่ง สภาทอรัสจะดูแล เอางี้ ผมจะให้เครื่องวาดภาพนี้แก่คุณถ้าเราไปถึงรอบสุดท้ายและชนะได้เพราะผมไม่ต้องใช้มันแล้วในกองทัพมีอุปกรณ์ที่ทันสมัยกว่าเครื่องนี้ มันมีชื่อเครื่องว่า ดิ เสปคตรา”

เธอร้องว้าวในใจ ถ้าได้เครื่องนั้นมาก็คงจะดี สีหน้าซีดเผือดกลับมาเป็นยิ้มแย้มอย่างกระทันหัน แต่จู่ๆเธอก็นึกถึงสิ่งที่อิควิน็อกซ์พูดขึ้นมาได้แล้วก็กลับมาหน้าซีด

ชื่อที่คุ้นลอยมาในหัว เกีย…..เกียอะไรนะ…..ใช่ เกีย ดิ สเปคตรา !!เขานั่นเอง “รีล=เกีย ดิเสปคตรา” ไกอาเบิกตาโพลง ไม่นึกว่าจะเจอเขาเร็วขนาดนี้ แถมยังฝันประหลาดที่ตรงกันนั่นอีกใช่เขาแน่ๆ ไกอาตอบอย่างไม่ลังเล ไม่หละ เธอตัดสินใจว่าเธอไม่อยากเกี่ยวข้องกับเรื่องบ้าๆอีกต่อไป

“ไม่หละค่ะ ขอบคุณค่ะรีล แต่ฉันว่าฉันไม่ลงแข่งดีกว่า” ไกอายังคงยืนยันคำเดิม

รีลเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาครูเซียล

“ครูครับ ผมเจอทีมแล้ว แต่ว่า….เขาไม่ยอมร่วมทีมกับผมครับ” เขานั่งหน้าหงอย ราวกับคนอกหัก

วันนี้เขาใส่เสื้อลาย Winner are loser before

“เธอก็หาคนอื่นสิ จะไปง้อเขาทำไม นายชัยชนะคือแพ้มาก่อน”

ครูเซียลล้อเลียนเสื้อเขาตอบพร้อมยิ้มอย่างรู้ทัน และพยายามแซะเขาแบบเบาๆ

“ผมชอบงานเธอครับ ผมอยากลงแข่งกับเธอ”

“เธอหมายถึงไกอาเหรอ”ครูเซียลยิ้มให้รีล รอยยิ้มของเธอแฝงความอบอุ่นและเอ็นดูเขา

“ครับอาจารย์รู้ได้ไง”รีลทำหน้าเหวอ

“โธ่ เด็กเอ๊ย เขาลือกันทั้งห้อง ครูก็รู้สิ เธอต้องสอนวาดรูปให้เขาทุกวัน โดยไม่หวังผลตอบแทน”

อิควิน็อกซ์กอดอก พร้อมกับยิ้ม

“น็อกซ์ครับ ผมเจอทั้งไกอาทั้งรีลเลย”เขายิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อเจอทั้งสองในสภาพปกติดี และรู้สึกโล่งใจ

“ก็ดีสิครับแล้วจะให้ผมทำอะไรต่อ”น็อกตัวขี้สงสัยถามตลอดเวลา ดูเหมือนเขาจะถนัดปฎิบัติการณ์ตามคำสั่ง

“คุณต้องเริ่มปฎิบัติการณ์แล้วทอรัสคนที่ 12 มาจากมิติคุณเขามีชื่อว่าแพนเธอร่าคุณต้องหาเขาให้พบ”

“ผมจะตามหาเขาครับ”น็อกซ์เสนอตัว

“ยังไม่ต้องหาตอนนี้ครับ…”อิควิน็อกซ์ปฏิเสธ เขาส่งภาพตัวเองทำท่ากอดอกไปยังหัวของน็อกซ์

“ทำไมครับ”น็อกซ์สงสัยว่าทำไมในเมื่อรู้ชื่อแล้วน่าจะตามหาได้ไม่ยาก

“คุณอย่าเดินหมากมั่วซั่วเรากำลังถูกค้นหาอยู่  คุณต้องใช้ทีม ระหว่างนี้เราต้องรอฝ่ายทอรัสลงมือทำอะไรบางอย่างก่อนเพราะฝ่ายเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวก 12 คนนั้นเป็นใครและมีใครบ้าง คุณต้องรอการติดต่อจากทีมเราอีกทีแพนเธอร่าเป็นนักวิทยาศาสตร์ผู้คอยพัฒนาเทคโนโลยี เขาทำให้ตัวเองข้ามมิติได้โดยมีข้อจำกัดบางอย่าง”

“แล้วทำไมให้ผมหาครับ”

“ล่าสุดข่าวกรองแจ้งมาว่าเขาอยู่มิติที่ 1 ครับมิติคุณอย่างที่ผมบอก แต่เรายังลงมือทันทีไม่ได้”

“ผมเห็นด้วยครับลงมือมั่วซั่วก็เข้าไปติดกับพวกนั้นพอดี”

“แล้วพวกเราจะลงมือหาแพนเธอร่าเมื่อไรครับ คินอกซ์”

“เมื่อไกอาเริ่มถูกโจมคีหรือมีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้นกับเธอนอกเหนือไปจากเรื่องพวกเราและเกียรู้แล้วว่าต้องปกป้องเธอครับ เธอต้องถูกโจมตีก่อน 300 วันนี้ซึ่งการแข่งลีคจะมีในอีก 180 วัน ผมเชื่อว่าพวกนั้นลงมือก่อนแน่”

ส่วนน็อกซ์รู้สึกทนไม่ไหวกับการต้องเรียกอิควินอกซ์ว่าคินอกซ์ เพราะเขาคิดว่ามันเป็นอะไรที่แต๋วมากๆ เขาจึงพยายามเจรจากับอิควิน็อกซ์

“คินอกซ์ครับ”น็อกเรียกอิควินอกซ์

“มีอะไรครับน็อกซ์”

“ผมว่าผมเลิกเรียกคุณว่าคินอกซ์ดีกว่า ผมจั๊กจี้ไงไม่รู้ครับ รู้สึกประหลาดมากๆ”

“ยังไงครับ”

“ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเอ็กโซดัสอย่างนั้นแหละ……”

อิควิน็อกซ์กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ มันมีสีทองอร่ามบุเบาะสีครีม เขาล้มลงไปบนพื้น…..ดังโครม

“จะบ้าเหรอครับเราก็คนๆเดียวกันนั่นแหละ แต่ต่างมิติ แต่ตอนนี้คุณคือคนละคนกับเอ็กโซดัส ภรรยาผมนะ”

“ผมเริ่มสับสนแล้วครับอิควิน็อกซ์ผมเริ่มมีความรู้สึกบางอย่างหลังจากเรียกคุณว่าคินอกซ์”

“……เอ่อ……คุณรู้สึกอะไร”

น็อกซ์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

“ผมชักอยากเอาโซลรวมร่างกับร่างคุณแทนเกียซะแล้วสิ ไม่รู้นะ เราสนิทกันมากกว่าเขา”

“ผมว่าแผนเราเปลี่ยนแปลงได้ตลอดตามความจำเป็นนะ แต่ถ้าคุณรวมกับร่างผมคุณก็ยึดร่างผม แล้วผมก็กลายเป็นโซลเร่ร่อนอยู่ในมิติ 0 หน่ะสิ”

น็อกซ์ถามว่ามีทางไหมที่อิควิน็อกซ์จะเข้าร่างเกีย หรือน็อกซ์เข้าร่างอิควิน็อกซ์ถ้าหากจำเป็น พวกเขาคุยกันเกี่ยวกับวิธี 

“จริงๆผมว่าก็มีนะวิธีแต่มันเสี่ยงและเสียเวลามาก”อิควิน็อกซ์ทำท่าครุ่นคิดอย่างหนัก มือข้างหนึ่งเท้าเอว มือข้างหนึ่งของเขาเสยผมพร้อมกับเอามือมาจ่อไว้ตรงปาก

“ทำยังไงครับ”

“ไว้ผมจะบอกคุณวันหลังนะ” นั่นเป็นคำตอบเดียวของอิควิน็อกซ์

โรงเรียนแซงจูรี่ทอรัสนั้นต่างจากโรงเรียนของฉันตรงที่ โรงเรียนนั้นให้อิสระนักเรียนมาก ว่ากันว่า โรงเรียนเซนต์เฮสเตรีย บลิส เป็นโรงเรียนที่เกิดจากกลุ่มทอรัสที่ตั้งโดยผู้ก่อตั้งเดียวกับโรงเรียนแซงจูรี่ทอรัสทั้งสองแตกคอกันมาเป็นโรงเรียนฉัน แซงจูรี่ทอรัสพูดตรงๆนะเป็นโรงเรียนสำหรับเด็กบ้านมีเงิน หรือมีพ่อแม่อยู่ในสภาทอรัส โดยการสอบเข้าเรียกว่าโหดหินที่สุดไม่มีประนีประนอม จึงเป็นโรงเรียนสำหรับเด็กมีความสามารถพิเศษและรวย แต่เป็นโรงเรียนที่เปิดกว้างทางความคิดมากที่สุดเช่นกันวิธีการสอนและเครื่องไม้เครื่องมือก็ทันสมัยมากอย่างที่รีลใช้เครื่อง ดิเสปคตรา เครื่องมือวาดรูปของเขา วันนี้ฉันนั่งคิดเรื่องนี้ได้ระหว่างทานข้าว ทำไมรีลอยากจะมาแลกเปลี่ยนที่โรงเรียนนี้นะ?ฉันจึงถามเขา อ้อ เขายังไม่ลดละความพยายามเรื่องทีม อีตารีลโซ คลีน ท่าทางจะดื้อพอๆกับฉัน

ทำไมผมถึงมานี่นะเหรอเขาเคี้ยวเผือกทอดกร้วมๆอย่างเอร็ดอร่อยหน้าตาดูมีความสุขดูท่าทางเขาจะหิวมากราวกับคนไปออกรบแล้วไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน

เพื่อรักษาเกรดสี่จุดศูนย์ศูนย์เทอมหน้าผมลงวิชาวิทยาศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมีชีววิทยา…..โรงเรียนคุณเด่นด้านนี้ โรงเรียนผมเด่นด้านการทหารมากกว่า

เดี๋ยวนะรีลเรียนสายวาดต้องเรียนพวกนี้ด้วยเหรอ แล้ววาดรูปเกี่ยวอะไรกับการทหารฉันพูด แทบไม่เชื่อสายตาตนเองว่าคนจะยัดเผือกเข้าไปในปากได้เยอะขนาดรีล อีตานี่ต้องเปลี่ยนชื่อเป็น รีล โน คลีน แล้ว…

เปล่าครับ รร.เราเด่นด้านการทหาร ใครจะลงวิชาไหนก็ได้ และการวาดรูปเกี่ยวกับการวางแผนการรบ การสร้างซิมูเลชันหรือโลกเสมือนและการออกแบบโลกของเรารีลตอบอย่างภูมิใจพร้อมเคี้ยวเผือกทอดไปด้วยแก้มสีชมพูของเขาผลิบานออกตามปริมาตรเผือกทอดด้านใน และเขาถามฉันว่า…

ที่เหลือติดจานคุณนั่นตับหมูหรือเปล่า ผมขอนะ?”

ได้สิคะ…..

ฉันทำหน้าเหวอไปแปดโลก คนบ้าอะไรขอกินของเหลือจากคนไม่รู้จักดีพอนะ ให้ตายสิ ฉันไม่ชอบกินเลยทิ้งไว้ อีตาโซคลีนขอกินเฉยเลย ฉันคิดในใจ ไม่กลัวติดโรคอะไรรึไง ถ้าฉันเป็นผีกระสือในตำนาน ป่านนี้นายกลายเป็นกระหังไปแล้ว

ผมเตรียมบทเรียนทั้งคืนและตอนเช้าเลยไม่ได้กินข้าวเช้าและผมชื่อรีล โซล คีนเรียกรีลดีกว่ามากเขายังคงเคี้ยวหมับๆจากลีลาลูกสิงโตกลายเป็นลูกแมวโหยหิว ดูน่าสงสารปนน่าหมั่นไส้ยิ่งนัก ฉันไม่ชอบเลยพวกเด็กรวยๆที่บ้านตามใจซื้อโน่นซื้อนี่ให้แบบนี้ ราคาตั้งเท่าบ้านเชียวนะ เพราะบ้านฉันไม่ค่อยมีเงินเหมือนเขามั้ง ฉันเลยอิจฉาในใจจนกลายเป็นหมั่นไส้ ฉันไม่รู้ว่าเขาถูกเลี้ยงมาแบบไหน แต่ก็นะกินอย่างไร้มารยาทแบบนี้ …..นึกไม่ออกเลยที่บ้านเป็นไง

ถ้าฉันจะเรียกคุณโซคลีนล่ะฉันแกล้งแซะ

ถ้าคุณไม่เรียกผมว่ารีล ผมจะเรียกคุณยัยแว่นดื้อแพ่งสมองทึบ และไม่สอนวาดรูปคุณฟรีๆนะ เลดี้ คุณต้องมีความมั่นใจในตัวเองมากกว่านี้ นะ ซอรี่เขายิ้มให้ฉันตอนที่เขาพูดว่าซอรี่ รอยยิ้มราวกับแสงอาทิตย์ยามเช้าที่มีกลื่นไอดินจางๆมันดูอบอุ่นมาก นัยน์ตาเป็นประกายสุกสว่าง ชักเข้าใจความรู้สึกของคนที่หลงใหลอีตานี่ซะแล้วแต่อย่าหวังว่าจะคล้อยตามหละ

และอันที่จริงเขาก็รู้ด้วยว่าที่จริงฉันก็อยากเรียนวาดรูปเพิ่มแต่ไม่มีเงิน ลำพังทำงานพิเศษวาดเล็กๆน้อยๆหารายได้มาโปะหนี้ที่บ้านต่างๆก็มากพอแล้ว ที่ตอนแรกปฏิเสธไปหนะก็แค่ไม่อยากเอาตัวไปพัวพันเรื่องนั้นให้ประสาทกินอีก แต่สองวันมาแล้วเสียงนั่นก็เพลาไปมากฉันคิดว่าคงมีชีวิตปกติได้แล้ว ใจฉันจึงเย็นลงมากทันใดนั้นเมื่อรีลกินเผือกทอดเสร็จ เขาก็โน้มตัวมาทางฉัน

“เอาล่ะ ผมจะแสดงให้เห็นว่าทำไมผมถึงสอนคุณได้”เขาดีดนิ้วดังเป๊าะ

เขาใช้นิ้ววาดบนเครื่องดิสเปคตรา  พร้อมชี้สิ่งที่ฉันยังขาด

“คุณขาดพื้นฐานอย่างใหญ่หลวงเลยไกอา เพราะคุณฝึกวาดรูปเอง ลายเส้นคุณดูหลากหลาย เป็นข้อดี แต่ที่ผมชอบ….คือ ความอ่อนช้อยในลายเส้นคุณ ผมจะตั้งสโลแกนให้คุณว่า ไกอา ลายเส้นสุดฟ้า ลีลาสุดเทพ”

พาร์ทแรกฉันพอเข้าใจอยู่ ใช่ฉันขาดพื้นฐานจริงๆ แต่ไอ้พาร์ทสองนี่ทำฉันเข่าทรุด

“ ..ไม่นะรีล ฉันไม่เอาฉายานี้”ฉันเอามือปิดหน้าอย่างอาย

“ผมจะแพร่ฉายานี้ในห้องเรียน และจะเรียกคุณว่ายัยแว่นสมองทึบตลอดไป และถ้าผมทำ เพื่อนๆก็จะทำตามผม”

ตายละ อีตาบ้ารีลโซคลีน ร้ายกาจกว่าที่คิดจริงๆ เขาขู่ฉันหรือนี่ เขาจะทำจริงๆไหมนะ

ฉันถอนหายใจเฮ้อ เฮือกใหญ่ๆ

“…..ก็ได้……ฉันจะเรียนวาดรูปกับคุณแต่ฉันไม่ชอบการแข่งจริงๆคงลงไม่ได้นะ ทำไมคุณไม่หาสมาชิกในทีมคนอื่น

อย่าบอกใครล่ะ ผมมักจะฝันถึงเหตุการณ์ในอนาคตแล้วมันจะเกิดขึ้นจริง มีอะไรบางอย่างบอกผมว่าคุณกับผมเราต้องอยู่ทีมเดียวกัน

รีล ฉันไม่ชอบความกดดันนะฉันกลัวคุณแพ้เพราะฉันมากกว่า ฉันขอเอาไปคิดดูก่อนแล้วกันฉันตอบแบบปัดๆเขาไป จริงๆฉันไม่มั่นใจเลยว่าจะร่วมทีมกับเขาแล้วชนะแม้เขาเป็นแชมป์ แต่ศักยภาพในการทำงานเป็นทีมของฉันเข้าใกล้ศูนย์ และหวังว่าเขาจะไม่มาทวงถามคำตอบนั้นอีก ในความคิดฉัน พวกภาพเหล่านั้นที่ฉันเห็นยังคงติดตา อันที่จริงฉันไม่อยากเกี่ยวข้องกับเขาเท่าที่ทำได้ รีลบอกว่าเขาจะคิดโปรแกรมการฝึกให้ฉัน และตั้งชื่อทีมว่า…..

“ไกอา โซ รีล” ดีไหมครับ มีชื่อผมกับคุณ

“ทำไมคุณให้ชื่อฉันขึ้นก่อน” ฉันถามเพราะสงสัยจริงๆ

“มันมีความหมายถึงดวงดาว ชื่อคุณเป็นชื่อดาว ไกอาโซรีล ดาวมีจริง เราทุกคนถึงอยู่ที่นี่ไงครับ”

ดมกว่าที่คิดแฮะ รีล โซล คีน…..นายนี่ไม่ธรรมดาอย่างที่ฉันคิดไว้เลย

“ฉันอยากได้ชื่อทีมว่าโคโรน็อกซ์มากกว่า ถ้าลงแข่งนะ แต่ฉันไม่ลงแข่ง”

รีลทำหน้าสงสัย ปนหน้าเสีย ตอนฉันบอกยังไงก็ไม่ลงแข่ง ให้ตายสิ ถ้าลงแข่งแล้วเกิดตายแล้วพ่อแม่ฉันจะทำยังไงเล่า คิ้วคันศรของเขาขมวดจนจะเป็นปมอยู่แล้ว

“โคโรน็อก เกิดจากดาวไกอา พุงชนพระอาทิตย์ด้วยความเร็วสูงกว่าแสงจนโซลทุกสรรพสิ่งกลืนเข้าไปในดวงอาทิตย์กลายเป็นดาวสีขาวสวยงาม แหล่งกำเนิดชีวิตใหม่”

“ทำไมคุณใช้ชื่อนี้หละครับ”

“การรับเคราะห์แทนกัน ทั้งพระอาทิตย์และดาวไกอา ต่างรับเคราะห์แทนกัน พระอาทิตย์ถูกชน เพื่อให้ไกอากำเนิดใหม่ ไกอาพุ่งชนพระอาทิตย์เสียสละสิ่งมีชีวิตบนดาวตัวเองทั้งหมดจนเหลือเพียงโซล”ฉันอธิบายให้เขาฟัง เขาดูไม่เข้าใจอีก

“ช่างน่าเศร้านะครับ ถ้าเป็นผมหละก็…..”รีลครุ่นคิดซักพัก

“คุณจะ….ทำไมคะ

“ผมจะเป็นฝ่ายเสียสละเพียงคนเดียว วาดดาวโคโรน็อกซ์ขึ้นมาและพยายามหาทางสร้างชีวิตให้มันด้วยตนเองแม้จะต้องแลกด้วยชีวิตทั้งหมดของผม ผมสร้างชีวิตได้ด้วยการวาด….ผมไม่ชอบดาวโคโรน็อกซ์เลย และผมจะใช้ชื่อว่า ไกอา โซ รีล เพราะผมเห็นคุณอยู่ตรงหน้า ผมสูดอากาศของดาวไกอา ไม่ใช่ดาวโคโรน็อกซ์” หมอนี่เห็นแย้งกันฉันตลอดเลยจริงๆ แล้วจะร่วมทีมกันได้ยังไงนะ ตาบ้า !!

ตอนที่ 2:concerning and new friend

ตอนที่ 2:concerning and new friend

หญิงสาวอายุประมาณ 50 ปี รูปร่างยังดูดีแม้อายุจะมากใบหน้าดูเด็กกว่าความจริง ผมสีน้ำตาลอ่อนยาวตรง นัยน์ตาดุ ใส่ชุดสูทสีแดงเลือดนก พร้อมเสื้อเชิ๊ตสีดำและเนคไทด้านในเธอยืนสูบไปป์อยู่บนเก้าอี้บุนวมอย่างดี แววตาของเธอราวกับรอคอยอะไรบางอย่างอยู่ เธอเอามือที่มีนาฬิกาหรูมาจ้องตรงหน้า เสร็จแล้วผู้ชายคนหนึ่งท่าทางเลิ่กลั่กก็เปิดประตูเข้ามา

“ท่านประธานสภาครับ เรายังไม่พบเบาะแสของเด็กที่ท่านให้ตามตัวเลยครับ”
“บ้าที่สุด พวกแกมีตั้งเยอะ สภาเราใหญ่ขนาดนี้ทำไมตามตัวไม่เจอ”เธอเกรี้ยวกราด
“เขาใช้ชีวิตเยี่ยงสามัญชนครับท่าน ประชากรเราจำนวนขนาดนี้ ใช่ว่าจะหาเจอกันง่ายๆ”
“พวกโง่ ต้องให้ฉันลงมือเองหรือไง ไปตามสืบต่อเดี๋ยวนี้”
เธอทุบโต๊ะอย่างแรง แสดงความขึ้งโกรธและไม่พอใจ และมือกำกระดาษที่อยู่บนโต๊ะแน่นกระดาษใบนั้นเขียนว่า
“ลับ:ตามหาผู้นำกบฏเซราฟิม”

ตัดมาที่เด็กหนุ่มคนหนึ่งเขากำลังเดินบนถนนในโรงเรียนเขาอยู่ดีๆก็หัวฟาดพื้น เพื่อนของเขาชิโด เด็กร่างท้วมตกใจมาก

รีล!!!!!นายเป็นอะไรรึเปล่าหนะจู่ๆนายก็ล้มตัวลงหัวฟาดพื้นเมื่อกี้ฉันตกใจแทบแย่

หืมฉันไม่เป็นอะไรนะชิโดไม่รู้สึกเจ็บเลยด้วยแปลกดีผีผลักมั้ง บรื้อว์!!!!!! ฉันยิ่งกลัวผีอยู่ด้วย

รีลเด็กผู้ชายร่างเตี้ยราวๆ 170 เซนคิเมตรไว้ผมทรงไฮคัทตอบแบบยิ้มเจื่อนๆ

ฮ่าๆฉันสัมผัสตัวนายได้แฮะเกียไม่นึกว่าไอ้พลังเทเลพอร์ทนี่มันจะใช้ได้จริงให้ตายสิเรียกฉันว่าผีเลยเหรอฮึ่ม

อิควิน็อกซ์ทำเป็นอึนแต่เขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์นิดหน่อยแล้วเขาก็เดินตามเกียไปราวสโตรกเกอร์เมื่อกี้เขาจับเกียทุ่มแบบยูโดแล้วเอาฝ่ามือรับเกียที่กำลังจะตกลงพื้นเกียจึงไม่เป็นอะไร

น็อกซ์ผมพบเกียแล้วครับเขามีชื่อในไกอาปี 2254 ว่ารีล

นี่คุณกล้าใช้พลังเทเลพอร์ทเลยเหรอนั่นมันใช้ได้แค่สองครั้งเองนะไม่งั้นโซลคุณจะแตกคุณเคยบอกผมนี่ตอนที่คุณติดต่อผมครั้งแรก

ผมใช้เพราะจำเป็นต้องใช้เกียไม่สามารถคุยกันได้เหมือนพวกเราเราต้องรู้ที่อยู่เกียให้ได้ก่อนทอรัสระหว่างนี้ผมจะอยู่มิตินี้และภารกิจนี้ผมต้องเป็นคนทำไม่ใช่คุณ เพราะผมเทเลพอร์ทได้

คุณรู้ที่อยู่เกียได้ไงน็อกซ์ทำหน้างงงวย

ไม่ยากจิตใต้สำนึกเราสามคนเชื่อมกันอยู่เพราะเรามีโซลของกันและกัน และผมสัมผัสตัวเขาได้ด้วย

แล้วคุณจะไปหาไกอายังไงผมยังงงๆเรื่องโซลเมทสรุปคุณเคยเกิดเป็นคนเดียวกันงั้นพวกเราก็ใช่หนะสิน็อกซ์ถามเขาอย่างงงๆ

เรื่องโซลเมทหนะแค่เคยเกิดเป็นคนเดียวกันเฉยๆแต่ด้วยบางเหตุผลทำให้โซลต้องพลัดพรากจากกันไปส่วนคุณและผมโซลยังอยู่ด้วยกันเราเรียกว่าผมคุณและเกียว่าโซลทีมไม่ใช่โซลเมทครับส่วนเรื่องไปหาไกอาผมจะไปรู้เหรอครับผมเทเลพอร์ทไม่ได้แล้วอีกครั้งเอาไว้ใช้ตอนที่จำเป็นแต่ถามไกอาก็ได้มั้ง

เธอจะยอมบอกเหรอน็อกซ์ถามแบบงงๆ

ไม่รู้สิล่าสุดเธอถามว่าพวกเราไม่มีการมีงานอะไรทำเหรอมาตามเธออยู่ได้ดูเหมือนว่าเธอยังไม่เข้าใจสถานการณ์ตัวเองอิควิน็อกซ์หน้าเสีย

น็อกซ์จึงเปลี่ยนเรื่อง

อิควิน็อกซ์คุณไม่อยากเจอไกอาเหรอ

อยากครับแต่ผมไม่ได้มาด้วยร่างผมปกป้องเธอจากทอรัสไม่ได้เต็มที่ ในขณะที่ผมหาเธอไม่พบ ความสามารถเดียวที่ยังติดตัวผมคือการหยั่งรู้ ผมดูอนาคตได้ไม่ไกลมากแค่ระยะ 1 วันในมิติเดียวกันเท่านั้น ส่วนอดีตสามารถดูย้อนได้นานกว่า อีกอย่างเกียจะช่วยเธอได้ดีกว่าผม

ทำอย่างกับผมปกป้องเธอได้

น็อกซ์คุณที่อยู่มิติ 1 โซลคุณต้องเลือกที่จะลงไปมิติ 0 ที่ไกอาอยู่และเอาโซลลงไปรวมกับเกียที่ผมเจอพิกัดแล้วเมื่อรวมกับเกียแล้วเกียจะมีพลังในการคุยกับคุณโน้มน้าวให้เขาไปตามหาไกอาภาพนายปฎิบัติภารกิจที่เราฉายให้ไกอาเห็นมันเป็นภาพจริงที่เกิดขึ้นเร็วๆนี้เราไม่สามารถฉายภาพที่ไกลกว่านั้นมากๆให้เธอดูได้ มันคือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงเร็วๆนี้และคุณมองไม่เห็นภาพนั้นคุณต้องสัมผัสภาพนั้นด้วยตัวเอง…….

ครับตั้งแต่ผมเป็นทหารในหน่วยนี้ผมก็ไม่กลัวความตายผมเกิดมาเพื่อท้าทายความสามารถของตัวเองและเราไม่ได้ตายจริงตราบใดที่โซลเรายังอยู่คุณเป็นคนบอกนี่ครับว่าแต่ถ้าผมต้องตายอยู่แล้วและลงไปรวมร่างกับเกีย ทำไมคุณไม่ให้ผมตายก่อนแล้วให้ผมลงไปที่เกียโดยตรงเลยหละ เพราะถ้าจิตเราเชื่อมกันผมย่อมรู้พิกัดของเกียอยู่แล้ว” 

คุณไม่รู้น็อกซ์คุณไม่มีพลังในการหยั่งรู้ ตอนนี้คุณเป็นมนุษย์ธรรมดาเหมือนไกอา แค่มีพลังจิตในการติดต่อผมเท่านั้น และถ้าปล่อยให้ถึงตอนนั้นโซลที่ไม่รู้ที่หมายที่จะไป จะแตกตัวและไปลงยังโซลทีมของเราคนอื่นๆนอกจากพวกเราอิควินอกซ์ตอบช้อสงสัยพร้อมส่งภาพเขากอดอกไปยังน็อกซ์ ดูเหมือนเขากำลังป้องกันตัวอยู่จากภาษากายของเชา น็อกซ์รู้สึกเกร็งจึงพยายามเปลี่ยนเรื่อง

แต่อิควินอกซ์ครับผมไม่ชอบที่เธอชอบเล่นเกมทดสอบพวกเราท้าทายให้เราใช้พลังจิตเซิร์จหาผลไม้ผักที่รักษาอาการอาวุธชีวภาพได้บ้างถามเราคำถามยากๆบ้าง

ดูเหมือนน็อกซ์ก็เกร็งๆเหมือนกันที่รู้ว่าตัวเองจะต้องตายเพื่อภารกิจนี่เลยพยายามคุยเรื่องอื่น

อิควินอกซ์เปลี่ยนเรื่องกระทันหันดูเหมือนเขาก็จะไม่ชอบเรื่องนี้เหมือนกันแต่ไม่อยากนินทาไกอา

 “ต่อไปเรียกผมว่าคิน็อกซ์พอสั้นๆ

ใครตั้งให้คุณหนะน็อกซ์ช่างขี้สงสัยเหลือเกิน

“…..เอ่อเอ็กโซดัสน่ะเธอบอกว่าผมควรมีชื่อเล่น

เธอเป็นไงบ้าง

เธอกำลังถูกจับขังอิควินอกซ์ตอบพร้อมกัดฟันน้ำเสียงโกรธ

แล้วจะเกิดอะไรขึ้นใครจะเป็นคนพาไกอาไปมิติที่ 3 ปี 2254”

เกียกับคุณไงครับเมื่อนายรวมกันนายจะมีชื่อว่าน็อกซ์เกียเสปคตรา พวกนายจะกลายเป็นเซราฟิม

แล้วคุณหละ

ผมจะอยู่ในปี 2354 ที่ๆมีเอ็กโซดัสอยู่ ในมิติที่ 3”

ไกอาเดินมาหยุดหน้าตึกจิตวิทยา ท้องไส้เธอปั่นป่วนไปหมด เธอเครียดจนปวดท้องน้อย และคิดในใจ

“ถ้าฉันเป็นโรค หรือเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆจะทำยังไง ตอนนี้พ่อแม่มีฉันอยู่ แต่ท่านจะพึ่งใครถ้าฉันไม่ปกติ ใครจะเป็นคนหารายได้มาเลี้ยงดูท่านกันนะ เสียงนี้อยู่ในหัวมาหลายวันแล้วด้วย แถมมันพยายามสั่งฉันทำนั่นทำนี่ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคนเราจะติดต่อกับวิญญาณต่างมิติได้”

เธอกำลังไปหานักจิตวิทยาตามคำสั่งแพทย์ นี่เป็นครั้งที่ 5 ที่เธอมาพบจิตแพทย์แล้วจิตแพทย์บอกว่าเธอไม่เป็นอะไร แต่เธอก็ยังไม่แน่ใจจิตแพทย์เลยบอกให้เธอ มาหานักจิตวิทยา

นักจิตวิทยาก็รุ่นสูงอายุเช่นกัน แต่เธอมีผมดำ คาดว่าจะย้อมมา นัยน์ตาดูใจดี เธอขยับตัวหมุนมาทางฉัน

“ไหนหนูลองเล่าให้น้าฟังสิ เรื่องที่เจอมาทั้งหมด”เธอเรียกตัวเองว่าน้า แต่หน้าไปไกลเกินน้ามาก

“ค่ะ ป้า..เอ๊ย น้า…คือหนู……….”

เธอเล่าเรื่องทั้งหมดให้กับป้านักจิตวิทยาฟัง ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ราวกับว่าทั้งหมดเพิ่งเกิดขึ้น

“เอาล่ะ หนูดูรูปหยดหมึกเหล่านี้สิ แล้วลองบอกน้าว่าเหมือนอะไร”

นักจิตวิทยาเอารูปหยดหมึกที่ผสมจากสีน้ำ 

ทาบจนทั้งสองด้านสมมาตรเป็นสีต่างๆกันเหมือนงานศิลปะสมัยเด็กให้ ไกอาดู

ไกอาเคยได้ยินว่าถ้าตอบว่าเห็นค้างคาวบินไปมา แปลว่าเป็นคนบ้า เธอเลยพยายามเลี่ยงเป็นคำตอบอื่น เธอทำแบบทดสอบหยดหมึกไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง….

“หนูว่าภาพนี้เหมือนนก”

ในที่สุดก็ภาพสุดท้ายสักที

“เอาละ หนูลองเล่นเกมต่อภาพนี้ และชิ้นนี้” เธอหยิบเกม puzzle ออกมาให้ฉันเล่นสองสามเกม

แล้วก็ให้ทำแบบทดสอบยาวเหยียด ซึ่งไกอาก็ทำโดยไม่มีปริปากบ่น เธออยากรู้ว่าเธอเป็นอะไรกันแน่

“น้าจะเอาผลไปปรึกษาหมออีกที แต่เท่าที่ดู หนูเป็นคนอ่อนไหว แข็งนอกอ่อนใน หมายถึงเธอแสดงความรู้สึกออกมาไม่เป็น เธอเป็นคนแข็งๆแต่จริงๆอ่อนไหวมาก”

“คุณน้ารู้ได้ไงคะ” ฉันประหลาดใจเพราะเรื่องนี้ฉันไม่รู้มาก่อน

“ก็ฉันเป็นนักจิตวิทยานี่จ้ะ เธอยิ้มพลางเอามือประสานกันไว้ข้างหน้าราวกับครุ่นคิดอะไรบางอย่าง จากนั้นก็บอกให้ไกอาออกไปได้ พร้อมกับทิ้งคำสั่งลาว่า

“หนูรู้ไหมจ้ะ ถ้าไม่อยากเป็นโรคหละก็ ก็ทำตัวเป็นคนปกติสิจ้ะ แบบที่หนูเคยเป็นเมื่อก่อน”

เป็นคำแนะนำที่พูดง่ายแต่ทำยากมาก เธอพยายามใช้ชีวิตปกติ ไม่คิดถึงเสียงในหัวอะไรนั่น และไม่พยายามคุยด้วย พยายามเป็นคนปกติ และรุ่งขึ้นเธอก็เข้าชั้นเรียนตามปกติ

“ให้ตายสิ”อิควิน็อกซ์สบถ

“มีอะไรหรือครับ…คิน็อกซ์”เขาพยายามเรียกชื่อเล่นของอิควิน็อกซ์ แต่ฟังจั๊กจี้หูชะมัด มันควรจะเป็นชื่อที่คู่รักเอาไว้เรียกกันเล่นๆมากกว่า

“เธอปิดกั้นเรา เธอไม่คุยกับเรา ยิ่งเราคุยกับเธอ เธอก็จะนึกจริงๆว่าเธอกำลังคุยกับตัวเอง”

“ไกอาเหรอ คุณเห็นอนาคตไหมหละ ใช้พลังพิเศษสิ”น็อกซ์เสนอ

“บ้าสิครับน็อกซ์…..ผมมีพลังพิเศษที่ไหนหละเวลาเทเลพอร์ทมาแล้วจะสูญเสียพลังพิเศษเหลือแต่พลังหยั่งรู้ 1 วัน นอกจากจะเทเลพอร์ทกลับซึ่งผมเอาไว้ใช้ยามจำเป็นเท่านั้น” อิควิน็อกซ์พูดพร้อมเดินตามเกีย ดิเสปคตราหรือรีลไปเรือยๆ

“แล้วทำไมโซลทีมต้องเป็นพวกเราด้วยครับ ทีมอื่นไม่มีเหรอ”

“เฉพาะเราสามคนที่มีแฟรกเมนต์ของโซลไกอาร่วมด้วยและเคยเกิดเป็นคนเดียวกัน เราเรียกว่า โปรโตโซล”

“เหมือนโปรโตซัวร์หรือเปล่าครับ…..ผมเคยเรียนสมัยม.ปลาย”

“นี่คุณยังเรียนหลักสูตรโบราณอีกเหรอ มิติผมไอ้ตัวนั้นเราเรียก ซัวเรีย”

“ผมเห็นภาษาคุณก็ลงท้ายเรียหมดแหละ”น็อกซ์พยายามกลั้นหัวเราะ เขาหลุด หึ ออกมาคำหนึ่ง

“เอ็กโซดัสลงท้ายด้วยดัสนะ…..”อิควิน็อกซ์ทำหน้าเจื่อนๆ เหมือนโดนแซวแล้วตีกลับไม่ได้

“ครับ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ” น็อกซ์หัวเราะ ไม่รู้เขาหัวเราะทำไม หรือเขาขำหน้าอิควิน็อกซ์ไม่รู้

“เฮ้ย….” อิควิน็อกซ์อุทาน

“อะไรครับ คินอกซ์”เขายังไม่หายจั๊กจี้เวลาพูดชื่อนี้

“นั่นมันไกอานี่ครับ” เดี๋ยวนะ……….หรือว่า…….

ตัดมาที่โรงเรียนของไกอา เซนต์เฮสเตรีย บลิส ไกอาเรียนสายวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์หลักสูตรดั้งเดิม แม้แต่การศึกษาทอรัสก็ให้อนุรักษ์ของเดิมเอาไว้ หรือกระทั่งการบังคับให้ใส่เครื่องแบบ แสดงให้เห็นว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้ปกครองเฮสเทรียอย่างแท้จริง เฮสเทรียอิสรเสรีอย่างที่มันเป็นแน่หรือ

“สวัสดีจ้ะ นักเรียนทุกคน วันนี้เรามีเพื่อนใหม่มาแนะนำ เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน จากโรงเรียนแซงจูรี่ทอรัส”

“สวัสดีครับ รีล โซล คึน ครับ เรียกผมว่ารีลก็ได้”

เสียงเด็กสาวๆต่างกรี๊ดกันเกรียวกราว ส่วนหนุ่มๆทำหน้าเซ็งจัด เพราะว่ารีลนั้นหน้าเขาเกือบเหมือนพวกเซราฟิมแล้ว แต่เขาตัดผมสั้นกุด ผมสีน้ำตาลเข้ม และยังไฮคัทอีกต่างหาก คิ้วหนา ปากแดงอมชมพู ราวกับทา tint แต่เป็นสีธรรมชาติ หลังหู มีรอยสักประหลาดๆเป็นรูปคล้ายเลขแปดเรียงกันสามแถว  มีจุดตรงกลางแต่ละส่วนกลมๆของเลขแปด และมีรูปต้นกล้าผ่าตรงกลางเลข 8 นั่น อ้อ โรงเรียนแซงจูรี่ทอรัสหนะไม่ต้องใส่เครื่องแบบ เขาจึงใส่เสื้อยืดมาเรียน เสื้อยืดสีดำ กางเกงยีนส์ขาเดฟ ตัดเหลือตรงข้อเท้าด้านบน แต่งตัวดูมีสไตล์มากทีเดียว กลางอกเขาเขียนว่า 

I draw therefore I am ….. 

“ที่ข้างๆไกอาว่าง รีลไปนั่งตรงนั้นนะ” อาจารย์บอก

“ครับอาจารย์”

เขาเดินปรี่ตรงมายังไกอา ลีลาราวกับลูกสิงโตตัวใหญ่ที่เดินอย่างสง่าผ่าเผย

“สวัสดีครับ คุณคือไกอาเหรอ “เขายิ้ม เห็นฟันขาวเรียงตัวกันเป็นระเบียบ

“ค…ค่ะใช่”ไกอาตอบ เธอไม่รู้จะทำตัวยังไง เพราะรีลมาอย่างเร็ว

“ผมชอบสีผมคุณ ไว้ผมวาดตัวละครใหม่ ผมจะให้ตัวละครทำผมสีนี้ สีแอช”

“คุณวาดรูปด้วยเหรอ”

เขาไม่ตอบ พร้อมหยิบเครื่องมือในมือมา มันเป็นแผ่นใสๆบางๆและเขาใช้นิ้ววาดบนแผ่นนั้น 2-3 นาที

“อ่ะ เหมือนเธอไหม” เขาหันกระดานไปที่เธอ

เขาวาดรูปเธอเป็นการ์ตูน แต่มันออกมาเป็นภาพโฮโลแกรมสามมิติ ทุกคนในห้องตื่นตาตื่นใจมาก

“ผมส่ง Flair ให้เธอแล้วนะ เช็คได้ มันจะเปิดออกมาเป็นโฮโลแกรม” เขาฉีกยิ้มจนตาแทบปิด

Flair เป็นศัพท์ใหม่เกิดขึ้นหลังสงครามเป็นฟอร์แมทที่สามารถส่งอะไรก็ตามที่เป็นไฟล์สามมิติ เห็นได้ จับต้องได้ แต่ไม่สามารถพังทลายได้นอกจากการลบ

“แหม รีลโชว์ออฟใหญ่เลย เอาละครูลืมแนะนำ รีล โซล คีน ชนะการแข่งขันเฮสเทรียทอรัสดรอว์ลีคมา…2ปีซ้อน…..ถ้าพวกเธออยากรู้มาหาครูที่ห้องพักครูนะ ครูจะอธิบายให้ฟัง”